БӘЙРӘМНӘР

Везде и всюду правила, их надо знать всегда:
Без них не выйдут в плаванье из гавани суда.

Выходят в рейс по правилам полярник и пилот.
Свои имеют правила шофёр и пешеход.
Как таблицу умножения, как урок,
Помни правила движенья назубок!
По городу, по улице не ходят просто так:
Когда не знаешь правила, легко попасть впросак.
Всё время будь внимательным и помни наперёд:
Свои имеют правила шофёр и пешеход!

Кероси́новая ла́мпа — светильник, работающий на основе сгорания керосина. Была популярна в XIX — начале XX века, но после широкого внедрения электрического освещения керосиновые лампы используются в основном там, где нет электричества

До изобретения телеграфов (оптического и электрического) и телефона для передачи сообщений на большие расстояния использовались примитивнейшие методы, вроде свиста, гонга, дымовых сигналов или барабанного боя. Например, выстрел из винтовки слышен на расстоянии примерно десяти километров, на слышимость сильно влияет наличие поблизости посторонних громких шумов; сигнал может искажаться посторонними выстрелами. Все эти устройства были несовершенны из-за рассеивания звука на расстоянии: чтобы передать сигнал как можно дальше, приходилось создавать промежуточные пункты, на которых другие подаватели сигналов, услышав сигнал предыдущего передающего, передавали звук дальше. Частично эту проблему решала бы передача сигналов через воду или металл, в которых звук распространяется с большей скоростью и затухает несколько позже . Изобретению устройства, которое для передачи и приёма звука использовало бы свойства электричества — того телефона, который сейчас и используется, — предшествовало появление электрического телеграфа и его успешное применение в течение первой половины XIX века.

Весы - один из древнейших приборов, изобретенных человеком. Они возникли и совершенствовались с развитием торговли, производства и науки.

Хәзер бит заманалар башка, кибетләрдән җаның ни тели шуны алырга була. Алар йонны кайдан алуларын да, ничек эшкәртүләрен дә белмиләр шул. Яшьләрне гаепләп булмый. Заманасы шул. “Орчык өмәсе” – безгә әби - бабаларбыздан калган мирас ул, балалар. Ул кара көз җитеп, җиргә кар төшкәч уздырыла. Хуҗа кеше күп итеп йон әзерләп куя. Кичтән тәм - томнар көйли. Өмәгә күрше - күлән, дус - ишләр чакырыла. Бергәләп җыелгач, күмәк эш башлана: кемдер йон яза, кемдер эрли, кемдер йомгак чорный, кемдер бәйли. Эшне бүлешеп эшлиләр. Ә инде күңелсез булмасын өчен, болар барысы да уен - көлке, җыр – бию белән үрелеп бара. Эшләр тәмамлангач, хуҗа эшчеләрен тәмле ризыклар белән сыйлый.
Йон

Һәрбер чорның үз матурлыгы бар. Кыш үзенең ачы бураннары, яз - тезелешеп кайткан кыр казлары белән матур. Җәйнең йөзен аллы-гөлле чәчәкләр бизи. Ә көз? Алтын көз! Исеме дә әнә нинди матур яңгырый.
Борын заманнарда бер авыл агаеннан
- Синеңчә яз яхшыракмы, әллә көзме?- дип сораганнар.
Ул, һич тә аптырамыйча:
- Күз өчен яз яхшы, авыз өчен көз яхшы,- дип җавап биргән. Чөнки, балалар, барлык яшелчә, җиләк-җимешләр көз көне өлгерә. Көз безгә уныш, муллык алып килә.
Менә шундый авыз өчен яхшы булган табигатьнең иң асыл, фасылында, “Көзге бал”

Комсомол туган көн яшьлеген комсомол белән бәйләгән һәркемнең, гомумән, безнең барыбызның да иң күңелле бәйрәмнәренең берсе булып кала бирә, бәйрәм белән сезне!