Мөслимдәге Тукай урамында берничә ел элек Тукай паркы ачылган иде. Әлеге урамдагы урта мәктәпкә дә Габдулла Тукай исеме бирелде. Милләт язмышы өчен җан атып яшәгән бөек шагыйребезне олылау, аның рухи мирасын мәхәббәт тәрбияләү масатында башкарылды әлеге матур эшләр.Әлеге паркта бик матур итеп "Тукай" сүзе язылган. Тимердән эшләнгән түгәрәк баннерда Г.Тукай шигырьләреннән сүзләр язылган. Шулай ук Г.Тукай премиясе лауреатлары исемнәре язылган һәм фотолары да куелган: Факил Сафин, Фоат Садриев, Дөлфәт маликов, Ләбиб Лерон.

Его пространство поделено на различные функциональные зоны.
Школьный сквер
Для коллективов близлежащих учебных заведений сквер будет не только местом общения, но и местом проведения занятий, и еще много других полезных сторон. Возле сквера была построена автостоянка . Школьный сквер был обновлен недавно. Это ещё одно хорошее место для прогулок.

Районыбызда матур урыннар бик күп. Шуларның берсе – сугышчан һәм хезмәт даны мемориаль комплексы. Биредә 1200дән артык райондашыбызның исемнәре, Бөек Ватан сугышы ветераннарының батырлыклары мәңгеләштерелгән. Әлеге комплекс 2003 нче елның 9 нчы маенда тантаналы төстә ачыла. Аның уртасында Җиңү ордены ясалган 7 метрлы стела тора. Аның икенче ягында җиңүче сугышчы сыны. Каршысында - мәңгелек ут. Монда шулай ук Бөек Ватан сугышы геройлары, социалистик хезмәт геройлары, Әфган сугышында һәлак булган сугышчылар бюстлары да куелган.

Баянов, Нур Галимович (тат. Нур Галим улы Баянов, Нур Баян) (15 мая 1905, дер. Аняково Актанышского района Татарстана — 23 апреля 1945, Австрия) — татарский поэт.
Баянов Нур Галимович родился в семье бедного крестьянина.
В 1921 Нур Баян уезжает в Пермь, где устраивается на работу чернорабочим. В 1923 он приезжает в Казань для получения образования и поступает в Татаро-башкирскую военную школу. Тогда же он пробует себя в литературном творчестве и уже с 1925 года начинает публиковаться на страницах периодических изданий. В 1928 Баянов Нур уже работает литературным сотрудником в редакции газеты «Кызылармеец». В том же году выходят первые сборники его стихов «Девушки-жницы» и «Разрушенные окопы».
В 1929—1930 Нур Баян получает должность ответственного секретаря журнала «Колхоз яшьлэре», потом назначается редактором Челнинской районной газеты. Тогда же он пишет поэмы «Клеверные поля», «Дождливая ночь» и ряд стихотворений.
С началом Великой Отечественной войны Нур Баян уходит на фронт. В действующей армии он возглавляет партийную организацию полка. Он был редактором дивизионной газеты, заместителем командира по политической работе, продолжает заниматься литературным творчеством, создавая патриотические стихи.
Погиб в звании подполковника Советской Армии в боях за освобождение Австрии.
Награды
Орден Отечественной войны I степени (13.12.1944)
Орден Красной Звезды (1943)

26 августа 2020 года - В Татарстане, на родине первого президента республики Минтимера Шаймиева - в деревне Аняково - в его присутствии открыли ему памятник. Шаймиев руководил Татарстаном с 1991 по 2010 годы.Сейчас он является госсоветником республики и возглавляет попечительский совет республиканского Фонда возрождения памятников истории и культуры.Что касается бюста, то он установлен на постаменте, выполненном из гранита серого оттенка общей высотой 3,8 м, из которых сам бюст — 1,3 м, постамент, соответственно, в 2 раза больше

Социалистик хезмәт герое Лотфулла Мусин турында. https://tt.m.wikipedia.org/wiki/ сайтыннан менә шундый мәгълүмат алдым. Лотфулла Мусин 1913 елның 7 ноябрендә Вятка губернасы Алабуга өязе (хәзерге ТР Әгерҗе районы) Сокман авылында туган. Җидееллык мәктәпне, Арчадагы укытучылар әзерли торган берьеллык курсларны тәмамлагач, Әгерҗе районы Тирсә мәктәбендә укытучы, Чишшһмә башлангыч мәктәбе мөдире булып эшли. 1934 елда Арча агропедагогия техникумын тәмамлагач, Мөслим районы Ташлыяр авылы мәктәбенә директор итеп җибәрәләр. Ике елдан (1936 елда) 23 яшендә Мөслим үрнәк урта мәктәбе директоры итеп билгеләнә. 1937-1941 елларда район мәгариф бүлеге мөдире. 1941-1942 елларда Метрәй мәктәбе директоры. 1942 елның сентябреннән Бөек Ватан сугышында. Сталинград сугышында катнаша, сапер була, понтон күперләр төзүче хәрби бүлгедә хезмәт итә. Каты яраланып, хәрби-кыр һоспиталендә дәвалана, сәламәтлеге буенча хәрби хезмәттән азат ителә. 1943 елда фронттан кайткач, янәдән Метрәй мәктәбе директоры. 1944-1948 елларда Мөслим районы финанс бүлеге мөдире. 1949 елда читтән торып Казан дәүләт педагогия институтын тәмамлый, Мөслим урта мәктәбендә тарих һәм математика укыта. 1955 елдан район мәдәният бүлеге мөдире, 1956 елдан район советы башкарма комитеты рәисе урынбасары. 1958 елда Мөслим районы үзәге Мөслим авылы да кергән «Путиловец» күмәк хуҗалыгына (1959 елдан С.М. Киров исемендәге күмәк хуҗалык) рәис итеп билгеләнә. Ул эшли башлагач, күмәк хуҗалык зурая, техника яңартыла, механизаторлар сафы тулылана, аларны укыту–өйрәтү юлга салына. 1966 елда күмәк хуҗалык республика буенча алдынгылар рәтенә чыккач, Л.Н. Мусин Ленин ордены белән бүләкләнә. 1969 елда Мәскәүдә узган III Бөтенсоюз колхозчылар корылтаенда катнаша. Зур ихтирам күрсәтеп, аңа корылтайда катнашучы РСФСР делегациясе исеменнән В.И. Ленин мавзолеена чәчәкләр тәкыясын куюны тапшыралар. Киров исемендәге күмәк хуҗалык 1967-1969 елларда Мәскәүдә Халык хуҗылыгы казанышлары күргәзмәсендә (рус. ВДНХ) катнашып, I дәрәҗәле диплом ала, 1969 елда миллионер күмәк хуҗалыкка әйләнә. ССРБ Югары шурасы президиумының 1971 елның 8 апреле указы белән Л.Н. Мусинга игенчелектә һәм терлекчелектә ирешкән уңышлары өчен Социалистик Хезмәт Каһарманы исеме бирелә
Шул ук сайтта социалистик хезмәт герое Зәкәрия Кашапов турында да мәгълүмат бар.
Зәкәрия Кашапов 1923 елның 14 июнендә Татарстан АССР Минзәлә кантоны (хәзерге Мөслим районы) Баланны авылында дүрт балалы урта хәлле керәстиян гаиләсендә баш бала булып туган[1]. Күршедәге Азнакай районы Тат. Шуган җидееллык мәктәбен (1938), Ключищи авыл хуҗалыгы техникумының 1нче курсын[2], Донецк өлкәсе Чистяково (хәзерге Торез) шәһәренең шахтерлар әзерләүче ФЗӨ мәктәбен тәмамлый. 1940 елдан Чистяковода шахтер-бораулаучы булып эшли. Сугыш башлангач, шахтада эш туктый, туган авылына кайтып, 1941 елның сентябреннән «Мәдәният» күмәк хуҗалыгында, 1942 елның 27 августына кадәр Мөслим МТСында тракторчы булып эшли. 1942 елның көзендә Бөек Ватан сугышына китә. Сугыш юлын Орёл шәһәреннән башлап, Алманиядә тәмамлый. 1942-1943 елларда (7 ай) Горький шәһәрендә 194нче уку полкының механик-йөртүчеләр хәзерләүче беренче батальонында танк йөртергә өйрәнә. Брянск, Балтика фронтларында танк гаскәрләрендә башта Бөекбританиядә җитештерелгән «Чөрчилл» атамалы танк йөртә, аннары Cəʙᴎт Социалистик Җɵᴍhүpᴎᴙтләр Беpᴫеᴦеда җитештерелгән Т-34 танкы механик-йөртүчесе була. 1947 елда хәрби хезмәттән азат ителгәч, туган авылына кайтып, тракторчы була, «Михайловский» совхозының Баланны бүлекчәсендә трактор бригадасын җитәкли. 1958 елда комбайн штурвалына утыра. СК-5, «Нива» (ru), РСМ-8 (ru), СК-3 (ru), СК-4 (ru) комбайннарын йөртә. Кубаньга махсус барып, шикәр чөгендере игәргә өйрәнә, Мөслим районында беренчеләрдән булып, шикәр чөгендере үстерә башлый. 1966 елның 23 июнендә, «бөртекле һәм азык культураларын җитештерүне үстерүгә керткән зур хезмәте һәм авыл хуҗалыгы техникасын югары җитештерүчән файдаланган өчен», Социалистик Хезмәт Каһарманы исеме бирелә.

Россия әфган сугышында 14 меңнән артык кешесен югалта. Тагын 6 мең кеше шул сугыштан алган яралардан вафат була. 300 дән артык солдат хәбәрсез югала. Районыбыздан әлеге мәхшәргә 113 кеше җибәрелә һәм 6 сы әфган җирендә һәлак була. Туган җирләренә исән-имин әйләнеп кайткан 107 кешенең 18се төрле елларда вафат булды. Бүген җирлегебездә 52 әфганчы яши.

Сугыш тәмамланып, шактый еллар узуга карамастан, әфганчылар күңелендәге яра кимеми, киресенчә, вакыт узган саен җөйләре һаман тирәнәя генә. Мәрхүм булганнарының якыннары исә йөрәкләрендәге хәсрәт белән үлгәнче яшәргә мәҗбүр. Яуда ятып калганнар якыннары күңелендә мәңге яшь булып сакланыр.

Илебезгә каршы сугыш белән кем генә килсә дә, аларны беренче булып чик сакчылары каршы ала. Алар – ил сакчылары.
Ил сакчылары турында Мөслим-информ сайтында урнаштырылган мәкаләне тәкъдим итәм:
Иң өлкән чик сакчысы буларак Расыйх Ганиев сүз алды һәм хезмәттәшләрен Чик сакчылары гаскәрләре оешуга 101 ел тулу уңаеннан тәбрик итте. Чарада чик сакчыларының төркеме дә оештырылды. Аның җитәкчесе итеп Расыйх Ганиев билгеләнде. Аңа ярдәмгә урынбасарлар итеп Расыйл Шакирҗанов һәм Марат Фәрдиев сайланды. Чарада Расыйх абый белән бергә хезмәт иткән Михаил Иванов та катнашты. Ул бәйрәмгә Ижевскидан ук килгән.
– Гарнизонда хезмәт итү – бер әйбер, ә заставада барысы бер гаилә кебек. Заставада 30 кеше хезмәт итә. 1,5-2 ел дәвамында син шул бер үк кешеләр белән аралашасың, алар синең туганыңа әйләнә, шундый ук якын һәм кадерле була, – ди ул.
– Бөтен гаскәрләр дә илебез өчен хезмәт итә. Без – чик сакчыларының хезмәтне алып баруы гына башкалардан аерыла. Безнең иңнәрдә көн саен автомат һәм 50 патрон йөри иде, – ди Илназ Галимов.
Игезәкләр Вячеслав һәм Владислав Харитоновлар икесе дә – чик сакчылары. Икесе бер частьтә хезмәт иткән.
– Без туганым белән 1991нче елның 7 июнендә хәрби хезмәткә алындык. Хабаровскига эләктек, – ди Вячеслав Харитонов. – Ярты ел “учебка”да булганнан соң, Камчаткага җибәрделәр. Ел ярым хезмәт иттек.
– Бер-беребезгә охшаганбыз, шулай да игезәк сыңарым белән бутаганнары булмады, чөнки ул кече сержант иде, – дип, сүзгә кушылды Владислав Харитонов. – Төрле хәлләр булды, тик беркайчан да бер-беребезне рәнҗетергә юл куймадык. Чик сакчылары – иң җаваплы гаскәр. Егетләрнең барысын да ихластан котлыйм. Киләчәктә дә бергә булып, ел саен очрашып торырга язсын!
Чик сакчыларының флешмоблары да үзенчәлекле: егетләр бергәләп “приседание” һәм “отжимание” ясадылар.
– 22 июньдә, немец илбасарлары бәреп кергәч, иң беренче сугышны чик сакчылары – 486 нчы застава кабул итте, – диде Расыйх Ганиев. – Бүген без аларны да искә алабыз.
Чик сакчылары яу кырында һәлак булганнар һәм араларыннан вакытсыз киткән хезмәттәшләре истәлегенә сугышчан һәм хезмәт даны мемориаль комплексында чәчәкләр салдылар.

Экспозиция раскрывает жизненный путь Шарипа Шаймиева, который на протяжении 25 лет занимал должность председателя колхоза и сделал много добрых дел для народа.
Дом-музей Шарипа Шаймиева
Экспозиция состоит из четырех частей. В первой собраны вещи, которыми Шарип-ага пользовался при жизни. Среди них ружье, телевизор, тужурка, диван. Здесь же вывешены семейные фотографии, в числе которых фото его супруги Нагимы Сафиулловны и первого президента Татарстана Минтимера Шариповича Шаймиева, а также их личные и памятные вещи. Вторую часть музея занимают экспонаты, дающие представление о быте семьи. Тут же нашлось место платью, фартуку, платкам Нагимы-апа и полотенцам, выигранным Шарипом-ага на сабантуях. Рядом с печью разместились орудия труда хранится кистень, с которым отец Шаймиева ходил в лес, и ружье 16 калибра, которым он пугал волков, патефон, играющий старые татарские пластинки, телевизор 60-х годов, телефон, который подарил семье Минтимер.

В мемориальном комплексе Муслюмово есть памятник Герою Советского Союза Василию Филлиповичу Маргелову. Генерал армии Василий Филиппович Маргелов еще при жизни стал легендой. Неслучайно он был десантником №1, а аббревиатуру Воздушно-десантных войск (ВДВ) в шутку расшифровывают как "войска дяди Васи". Десантники всех поколений до сих пор называют его Батей.

Именно этому удивительному человеку, талантливому военачальнику и любящему деду, каким его запомнил внук Михаил Витальевич Маргелов, принадлежат честь и слава создания ВДВ. Он сделал из этого рода войск элиту Вооруженных сил, оснастив ее самым современным вооружением и техникой, создав непобедимый образ десантника на долгие годы.