Есть в Елабуге удивительный музей. Музей Портомойня!

На страничках культурного дневника школьника я увидела Музей Портомойню.Это же в моём городе Елабуга,подумала я. И мы с мамой поехали в этот уникальный музей!

В Татарстане есть уникальный памятник истории - музей "Портомойня", являющийся прототипом старинной прачечной, которая имела место быть еще в 19-м веке.
Как вспоминают местные жители сюда приходили разные известные в то время люди. Так, одной из посетительниц портомойни была сама Марина Цветаева. Именно поэтому здание музея расположено вблизи музея этой замечательной поэтессы.
Музей представляет собой небольшой домик. На его площадке располагается символ чистоты - "телеги с бочками", в которых когда-то жители городка носили воду.

Само помещение музея уходит под землю почти на два с половиной метра, поэтому в здании достаточно холодно, однако холод не умалят его красоты.

Помимо интересной архитектуры посетители музея узнают много нового и интересного из такого обыденного занятия как стирка, ведь в старину не было ни порошка, ни стиральных машин. Все было совсем по-другому.Например, в те времена женщине приходилось распаривать одежду, и только затем приступать к стирке, которая осуществлялась при помощи специальной доски. Затем отдельные части одежды вновь приходилось сшивать.

Таким образом, в старину стирка представляла собой очень трудоемкий процесс. Хорошо что в наши дни практически каждый имеет у себя дома стиральный аппарат, где все происходит автоматически.

Там я узнала очень многое от экскурсовода! Например,что промышленное производство мыла в России было налажено при Петре 1. Вплоть до середины 19 века. Мылом пользовалась только знать!Крестьяне же стирали и мылись шелоком!

Всем привет. На той неделе наши родители устроили нам сюрприз! Они устроили нам встречу. Встречу выпускников из детского сада. Мы не виделись больше года. Так скучали по друг другу.Мы же четыре года изо дня в день посещали вместе садик! Стали семьей. И после выпуска не виделись ни разу. Было очень приятно увидеть опять своих друзей!
Нас водили в игровую комнату и кафе. На прыгались мы в тот день очень здорово. Не хотели расставаться!





А вы общаетесь со своими друзьями из садика?

Вот такие рисунки я нарисовала ко Дню народного Единства. И один рисунок, давали домашнее задание нарисовать по УКУ,про осень! Я очень старалась!
Еще мы с мамой сочинили рассказ про осень к моему рисунку!



Көз... Табигатьнең алтынга төренгән чагы. Көз көне агачлар үзләренең яшел киемнәрен сары,кызылларына алмаштыра.
Бөтен тереклек озакламый киләсе ачы салкын кышларга әзерләнә. Һәтта хайваннар да ул әзерләнүгә үз өлешләрен кертеп куя. Туннарын алыштыра,ояларын караштыргалый,кыш буена җитәрлек азык хәзинәсен әзерләргә тырыша.
Көз җитүгә моңы да үзгәрә. Сандугач җырлары инде ишетелми. Аңа алмашка табигать ниндидер үзенчә әкияти атмосферага күмелә. Это было задание по Уку!

У на с в школе прошло мероприятие по ПДД. Мы встретились с руководителем Фонда Безопасности дорожного движения Садыковой А.Р. Она рассказала нам о необходимости соблюдать правила дорожного движения и провела с нами викторину. В конце раздала нам светоотражающие элементы для одежды. Мероприятие получилось очень интересным и полезным.

Җомга көн кич белән

Тукай - безнең юлдашыбыз. Аның Шурәлесе, Су анасы, Кәҗә белән Сарыгы һәм башка геройлары сабый чактан бүгенге көнгә кадәр безне озатып килә.
“Шүрәле” поэмасы бүген дә татар әдәбиятының таҗы булып санала. Бу әсәр – татар сәнгатенең башка төрләренә дә этәргеч биргән әсәр. Ф.Яруллинның “Шүрәле” балеты – музыка сәнгатенең классик үрнәге.Аңа Тукай поэмасы нигез ташы икәне бәхәссез.
“Шүрәле” поэмасы – рәссамнарның да иҗат фантазиясен уяткан әсәр. Б.Әлменов ясаган шүрәле рәсемнәре Тукай хыялына бик туры килә. Сүз сәнгате белән рәсем сәнгатенең үзенчәлекләрен ачыклауда поэмада сурәтләнгән шүрәле белән рәссам ясаган шүрәле рәсеме – бик тә кулай, матур үрнәкләр. Шүрәленең портретында ук сәнгатьнең ике төре күзалдыбызга килә.
Бу әсәргә скульптор Б.Урманче да битараф калмаган, аның сәнгать әсәрләре арасында шүрәле сыны да бар.

Сабантуй – чын-мәгънәсендә милли рух җәүһәре, татар халкының үзенчәлекле мәдәниятының бетмәс-текәнмәс чишмәсе, аның рухи торышы, һәм талантларны ачу өчен бик яхшы мөмкинлек, җитезлектә, тапкырлылыкта көч сынашу....
Татар халкының сагынып көтеп алынган Сабантуй бәйрәме борынгы һәм яңа бәйрәм, халкыбызның гореф-гадәтләре, йолалары, җырлары һәм биюләре бергә кушылган хезмәт бәйрәме.

Бәйрәм атамасы борынгы төрки “сабан” һәм “туй” сүзләреннән килеп чыккан. Элегрәк Сабантуй карлар эреп беткәч, язгы кыр эшләренә 2-3 атна кала үткәрелгән, хәзер аны кыр эшләре тәмамлаганнан соң бәйрәм итәләр.
Сабантуй тамырлары белән ерак гасырларга барып тоташа. Бу бәйрәм турында 921 нче елда ук Багдад хәлифеннән Болгарга илче булып килгән атаклы Ибн Фадлан үзенең бөтендөньяга танылган хезмәтләрендә язып калдырган.

Иске заманда Сабантуй бәйрәме зур вакыйга булып исәпләнгән һәм аны бәйрәм итүгә хәзерлек эшләре озак барган. Кыш буена хатын-кызларыбыз бәйрәмгә бүләк әзерләгән, теккән, чиккән. Яз җитү белән малайлар йомырка, ә егетләр сөлге җыйган. Милли бизәкләр белән чигелгән сөлге иң кадерле бүләк булып саналган. Сөлге җыю, гадәттә, җыр-бию, уен-көлке белән бергә алып барылган. Бүләкләр колга башына эленгән, ә кайчакта егетләр үзләрен урап бәйләп куя торган була. Үзенә күрә Сабантуй шурасы булып саналган аксакаллар, ярышлар вакытында тәртип саклаган һәм җиңүчеләрне бүләкләү өчен жюри әгъзаларын билгеләгән. Бәйрәмнең кульминациясе - мәйдан. Биредә йөгерү, сикерү, милли көрәш буенча ярышлар, ат чабышлары үткәрелгән.

Акрынлап Сабантуй гомуми һәм милләтара бәйрәмгә әйләнә бара. Бүген аны Татарстан авылларында, поселокларында, районнарында, шәһәрләрендә генә түгел Мәскәүдә дә, Санкт-Петербургта да һәм татар диаспоралары яшәгән Россиянең һәм дөньяның башка төбәкләрендә дә бәйрәм итәләр.
Хәзерге вакытта Сабан туена дәүләт бәйрәме дәрәҗәсе бирелде. Аңа хәзерләнү һәм бәйрәм итү буенча указлар, карарлар чыгарыла, бәйрәмне финанслау чыганаклары билгеләнә.
Борынгы Сабантуй бәйрәме акрынлап матур, заманча традицияләр белән тулыландырыла. Шулай да бәйрәмебезнең асылы гасырдан-гасырга күчеп, сакланып килә.

Татарстан Республикасында Сабантуй бәйрәме июнь аенда, гадәттә 3 этапта үткәрелә. Язгы кыр эшләре тәмамлануны башта авыл халкы бәйрәм итә, аннан Сабантуй республикабызның зур шәһәрләрендә гөрләп уза. Соңгы этап башкалабыз – Казанда, шәһәребезнең барлык административ районарында үткәрелә. Зур-зур мәйданнарда спортчылар, сәнгать осталары ярыша. Үзәк ипподромда ат чабышлары үткәрелә. Халык күңел ача.
2003 елда үзенең Татарстанга визиты вакытында ЮНЕСКО Генераль директоры К.Мацуура Татарстан Республикасы Президенты М.Ш. Шәймиевнең татар халкының милли «Сабантуй» бәйрәмен ЮНЕСКОның кешелек мирасы сөйләмә һәм матди булмаган шедеврлары исемлегенә кертергә кирәклеге турындагы тәкъдимен хуплап чыкты.

Я посетил Казанский парк тропических бабачек.Много необычных животных я увидел и потрогал.шустрый лемур Джулиан прыгнул мне на голову и укусил за ухо.весёлые еноты утащили у меня из рук коробочку с кормом.говорящий попугай мяукает и говорит привет и пока.чернобурые лисы с удовольствием лакомились черносливом.хамелион крепко держался за мой свитер ,а цвет не менял.оказывается это миф ,хамелион чуть темнеет при опасности.в отдельной комнате обитают бабочки.они не боятся людей и садятся прямо на руки.ещё я увидел мадагаскарских тараканов,белых ежей,крокодила,питона,обезьяни т.г.

Арск. 1ая школа. На прошлой недели мы были в Казани в музее изобразительного искусства. В прошлом учебном году мы были в этом музее, но тогда работал второй этаж, а в этот раз работал первый этаж из-за ремонта. Каждый раз я с восхищением смотрю картины. Я удивлен: картины создали обыкновенные руки! Мы долго стояли у картины Степана Федоровича Колесникова "На пашне в Екатеринославской губернии". Пахали землю с быками! Как раньше жили люди! Картина как живая. Великий художник создал много картин. Они все как сама жизнь! Степан Федорович сам из Екатеринославской губернии. С детства любил рисовать, получил образование и стал великим художником!

Всем привет! На каникулах я посетил Богоявленский собор. Фото здесь
http://diary-culture.ru/users/zhjvbh/photos/public2627.html - 19 фото
Сегодня одной из наиболее известных православных святынь волжской земли является находящийся здесь Богоявленский собор (Казань, республика Татарстан). Принято считать, что православные традиции начали складываться в городе со второй половины XVI века, но первый деревянный храм появился здесь столетием позже. Он был воздвигнут на месте, где некогда находились так называемые Проломные ворота.
Такому названию они обязаны тем, что во время штурма, предпринятого войском Ивана Грозного в 1552 году, именно в этом месте взрывом порохового заряда был образован пролом в городской стене, через который стрельцы, осаждавшие Казань, проникли внутрь. Позже на этом месте были построены ворота, официально именовавшиеся Нагайскими, но в народе их называли по-своему – Проломными. Это же название получила и улица, берущая здесь начало, в наши дни называемая Бауманской.