Скульптура Девочка и бабочка

Эта скульптура называется «Бала белән күбәләк» (Дитя и мотылек)
Поэт передал нам разговор девочки и бабочки и рассказал как коротка жизнь насекомого...
И как бережно нужно относиться ко времени!



«Бала белән күбәләк»
Бала:
Әйт әле, Күбәләк,
Сөйләшик бергәләп:
Бу кадәр куп очып
Армыйсың син ничек?
Ничек соң тормышың?
Ничек көн күрмешең?
Сөйләп бирче тезеп,
Табаламсың ризык?
Күбәләк:
Мин торам кырларда,
Болында, урманда;
Уйныймын, очамын
Якты көн булганда.
Иркәли һәм сөя
Кояшның яктысы;
Аш буладыр миңа
Чәчәкләр хуш исе.
Тик гомрем бик кыска:
Бары бер көн генә,—
Бул яхшы, рәнҗетмә
Һәм тимә син миңа!
(1909)

Д и т я
Мотылёк, мотылёк,
Расскажи мне, дружок:
Целый день ты летал,
Как же ты не устал?
Что ты ел? Что видал,
Пока всюду летал?
Расскажи про своё
Мне житьё и бытьё.
М о т ы л ё к
Я живу по полям,
По лесам и лугам,
В ясный день на свету
Веселюсь на лету.
Солнце летнего дня
Нежит, холит меня,
А цветов аромат
Утоляет мой глад.
Добрым будь. Коротка,
День — вся жизнь мотылька,
Пожалей, полюби,
Ты меня не губи.
Перевод В.Думаевой-Валиевой