В школе проведен конкурс чтецов "поэзия моя, ты из окопа", где приняли участие все учащиеся начальных классов. Я тоже выучил стихотворение и рассказал пред комиссией. В итоге я занял 1 место

В честь 9 Мая в нашей школе ежегодно проходит эстафета Мира между всему учащимися. В этом году провели эстафету между учащимися 1-4 классов и 5-11 классов. В своей группе наш класс занял 3 место, каждому участнику вручили грамоты.

Эту Победу я посвящаю своим дедвм - участникам войны

Мой прапрадед Кондратьев Яков Фёдорович 1909 года рождения, является героем войны и имеет награду "Орден Славы 3 степени".
Подвиг:
Будучи стрелком - снайпером 3 гв. механизированной бригады I механизированного корпуса прапрадед в боях за Родину в период с 15 июня 1943 по 22 августа 1943 на своем личном счету убил 13 немецких солдат.
16 июля 1943 года под городом Изюм в присутствии командира роты были убиты 6 немецких офицеров, за что имеет благодарность и премия от командира бригады.
В бою за город Изюм сражался смело и мужественно и 22 августа 1943 был тяжело ранен в правую руку, в следствии чего правая рука была ампутирована.

Подтверждение на сайте "Подвиг героя"
Кондратьев яков Федорович

9 мая погода была не очень хорошая, накрапывал дождь. Но мы с абикой все равно решили пойти на парад "Бессмертный полк". Мы с ней очень хотели поделится, рассказать и показать своего прадеда. Он у нас настоящий герой Великой войны. Честно воевал, был не раз ранен. На войне получил много наград и в мирное время работал добросовестно и много. Звали его Шакиров Тагир Шакирович. На параде я несла его портрет. На параде было много народу. Я встретила своих друзей и учителей со своей школы. И конечно же я встретила своих друзей из дружной культурной команды. Это мы с Ангелиной Байбакокой. А это вся команда. Все пришли вспомнить и поклониться своим дедам и прадедам.У нас очень дружная, культурная команда, это Ангелина, Эмир, Элиза и я. У нас в команде есть ещё Вероника Тумашева. Она была в другом месте, но сердцем, поступками и думами была с нами. После парада мы, как всегда прогулялись по улице Баумана. Как всегда хорошо провели время!

Всем привет! В честь празднования 9 мая в Шахматном клубе "Белая ладья" проходил Блиц-турнир по шахматам. Я занял 3 место среди мальчиков 2008 г. Фотографии с мероприятия можно посмотреть здесь http://diary-culture.ru/clubs/photoalbum1884

Всем привет! 9 мая в г.Бугульме проходили праздничные мероприятия. Также я впервый раз принял участии в шествии "Бессмертный полк". Фотоотчет с мероприятий смотрите здесь http://diary-culture.ru/users/zhjvbh/photos/public1883.html

У меня был прадед, Шакиров Тагир Шакирович. Он честно воевал был ранен, награжден был не раз, дошел до Праги. Когда вернулся с войны работал в исполкоме Алькеевского района. В 1952 году поехал строить новый город, Альметьевск. Работал простым рабочим. Закончил вечернею школу и поступил в Альметьевский нефтяной институт имени Губкина. Защищался в Москве, был первым выпускником. Был награжден орденом "Красной звезды", орденом "Красного знамени", орденом "Отечественной войны", многими медалями. В мирное время был награжден орденом "Знак почета", заслуженный нефтяник и многими наградами. Многие годы работал директором "Вышкомантажной конторе при АУБР в городе Альметьевск. Я очень горжусь своим прадедом. На параде "Бессмертный полк", я несла его портрет.

9 мая мы с мамой приняли участие в акции "Бессмертный полк".

Видео 1

7 мая мы с двойняшками Шагиевыми Эмиром и Элизой гуляли вместе.

Сугыш... Нинди авыр сүз бу. Бу сүздә күпме түгелгән күз яше, кан, вакытсыз өзелгән гомерләр.... Бу сүз күпме кешенең йөрәгендә авыр яра калдырган. Күпме кешеләр якты киләчәк өчен җаннарын да кызганмаган. Халкыбыз Бөек жиңүне күп югалтулар бәрабәренә яулап алган.

Без боларның барысын да укып, ишетеп, зәңгәр экраннарыбыз аша күрәбез . Ә сугышта катнашучыларның ниләр кичергәнен күз алдына китерү дә куркыныч бит.

Минем дәү әтиемнең әтисе Шәрәфетдинов Сәләхетдин дә 1941 елның 2 июнендә сугышка китеп бара. Ул китү белән 15 июнь конне дәү әтием дөньяга килә.

Бабаем киткәч нибары бер хат юллый: «Исән чыгып булмас, ахры...», – дип өзгәләнеп яза ул. Шул көннән башлап, бернинди хәбәре дә килми, хәбәрсез югала. Шулай итеп тормыш тулысынча дәү әбиемә кала. Берсеннән-берсе нәни 2 бала (дәу әтиемнең 4 яшьлек абыйсы да була) белән тол кала. Авырлыклар белән булса да дәү әбием балаларын үстерә , тормышлы итә.

Сугыш эзсез узмаган. Инде минем шул чорда үскән дәү әтием дә, дәү әнием дә юк . Аларның гомерләре кыска булган. Мин хатирәләр сорап калырга өлгермәдем.

Тик шулай да, уйлана торгач, мин авылыбызды яшэп ятучы бердэн бер сугыш ветераны Мөлеков Котдус бабай янына сугылырга булдым. Сугыш сүзен ишетүгә ул: «Әй, кызым, Сугыш ул− тетерәндергеч исем, явыз исем, үзе үткән юлда күпме бушлык, күпме хәсрәт-кайгы китерде», − дип куйды. Аңа үткәннәрен искә алып сөйләү бик авыр булды. Чөнки бөтен үткәнне искә алырга кирәк, ди ул: күпме шәһәр, авылларның юкка чыгуы, иптәшләренең күз алдында үлеме.

Мөлеков Котдус бабай 1927 елның 10 маенда Аксу авылында дөньяга килә. 17 яшьлек яшь егет булса да, 1944 елда аны да сугышка чакырып алалар. Үзләре белән бик кирәкле җылы киемнәрне генә алырга кушалар. Аларны иң элек Ульян өлкәсенә кыска курсларга, аннан Германия ягына озаталар.

«Фашистлар безгә каршы бик куәтле ут ачуларына карамастан, аларга каршы торырга барлык көчебезне тоттык, җиңәргә омтылдык. Ләкин без командирыбыз Черноховскийны саклап кала алмадык. Ә мин могҗиза белән генә исән калдым. Минем аягым каты яраланып, госпитальгә озатканнар. Анда инде миңа операция ясаганнар. Бу көннәрдән соң озакламый Җинү көнен каршы алдык», −диде ул күзләреннән тамган яшьләрен сөртеп.

Котдус бабай Бөек Ватан сугышында «Германияне җиңгән өчен» II дәрәҗә орден белән бүләкләнә.


Мин Котдус бабайның сөйләгәннәреннән соң уйга чумдым. И, Ходаем! Без нинди рәхәт, матур, тыныч тормышта яшибез икән. Әгәр без тыныч, матур өйләрдә, тату гаиләдә яшибез, иркен мәктәпләрдә укыйбыз икән, белегез − бу җирдә безнең матур яшәвебез өчен меңләгән солдатның каны, әбиләребезнең ачы тире түгелгән. Бу яшьлекнең кадерен, тормышның ямен белеп яшик, дуслар! Без, бүгенге көн балалары, бүгенге матур тормышта, тыныч күк астында, әти- әниләребезнең җылы кочагында гомер кичерәбез. Безнең балачак − бәхетле балачак

Бу тынычлыкны яулап алып биргән ветераннарга, сугыш чоры балаларына, тыл ветераннарына безнең рәхмәтебез чиксез. Сезнең батыр хезмәтегезне һичкайчан онытмабыз. Сезгә лаеклы алмаш булып үсәрбез.