Однажды Саша и Маша увидели что пришла зима.Они вышли на улицу и увидели маленького воробья.Он искал еду, ему нечего было есть.Детям стало жалко воробья и они попросили у мамы крупу и вместе с папой сделали кормушку.Ребята повесели кормушку на дерево и сразу туда прилетели птицы они были рады Саша и Маша тоже что смогли помоч птицам.

Сегодня 12 ноября отмечается синичкин день. На слайде изображена самая распростаненная синичка. Праздник сравнительно новый. И вот, что я узнал накануне в зоопарке в школе экологического Воспитания:
1. Синичкин живут по всей территории Европы. И даже в Африке встречаются! Местом обитания предпочитают леса.
2. Гнездятся в дуплах весной, сносят до 12 яиц.
3. Они по своему даже хищники! Были случаи, когда они нападали на летучих мышей в Европе.
4. Питаются растительной пищей.
5. Самец отличается от самки крупным чёрным пятном на брюшке.
6. Приметы про синичек:
7. Вот другие разновидности синиц: Обитает московка в еловых и хвойных лесах.
Белая лазоревка занесена в красную книгу! Встретить её настоящее чудо!

Буроголовая Гаичка выбрана птицей 2017 года!
Длиннохвостая больше не относится к синицам и называется ополомник.
8. Все синицы, как и дятлы являются санитарами леса!
А на занятие к нам принесли очаровательных морских свинок

Всех с Международным Днем Энергосбережения!!!

У всех детей на Земле самый близкий и любимый человек - это мама. Мамы еще и самые лучшие друзья. Они всегда помогут, поддержат и выслушают. Они из любой ситуации находят выход. Даже проект "Культурный дневник" не работает без поддержки наших мам.
Моя мама - социальный педагог. Она много читает, много знает. Мама пишет стихи. Не смотря на ее занятость она всегда находит время на помощь в конкурсах, проектах. А нас дома 4 детей. Она каждого из нас приласкает, обнимет. Сколько всего интересного я смогла узнать с ее помощью. Музей, исторические места, легенды и многое другое - это всё благодаря ее стараниям. Пусть у всех будут такие хорошие мамы. И давайте мы будем их только радовать и пусть их глаза всегда светятся счастьем.

Минзәлә татар дәүләт драма театры.Курчак театры "Тапкыр кәҗә"

Йолдызлар парады

Мәдәниятле остазым - әнием
Мин Закиров Амин булам. Балтач районы Норма урта мәктәбенең 2 нче сыйныфында укыйм. Кулыма “Мәдәни көндәлек” алганнан соң, үз туган ягым , халкым турын-да күбрәк белергә мөмкинлекләр ачылды. Моның өчен миңа әнием булыша. Без аның белән бик күп рәсемнәр, кул эшләре, кроссвордлар иҗат иттек. Әнием чигәргә, бәйләргә , китап укырга, җырларга, биергә, чәчәкләр үстерергә ярата. Шуңа да ми-нем дә тырыш, талантлы , белемле булуымны тели. Әнием мине районыбыздагы барлык музейларга, тарихи урыннарга алып барды. Чепьядагы Халыклар дуслыгы музее, Шодада Мирхәйдәр Фәйзи музее, Карадуганда Себер тракты һәм Муса Җәлил музейлары, Чепьяда һәм Янгулда чыбыктан үрү фабрикалары , авыл мәктәп-ләре һәм мәдәният йортларындагы музейларда булып, бик күп тарихи мәгълүматлар алдым мин. Кукмарадагы итек фабрикасында булганнан соң, проект эшләдем. Кара күлдә булганнан соң, рәсем һүм хикәя иҗат итеп, “Тылсым-лы куллар “ конкурсын-да урыннар алдым. Тарихи Болгар, Тукай буенча конкурсларда катнашып та дип лом һәм бүләкләргә ия булдым. Чөнки әнием мине Казан шәһәрендәге, Тукай Кырлайдагы бик күп истәлекле урыннарга, музейларга , хәтта Арчадагы “Әлифба музее”на алып барды. Шуның өчен мин аңа бик рәхмәтле. Кечкенә генә шигырем һәм рәсемем әниемә бүләк булсын.
Минем әниемне беләсезме?
Исеме аның Илзия.
Урамнардан узган чакта
Гөлләр дә аңа баш ия.
Әниемнең күзләре
Йолдызлардан яктырак.
Аның ягымлы сүзләре
Бар нәрсәдән татлырак.
Иртәләрен иркәләп,
Уята ул гел мине.
Әниемнең нурлы йөзе
Күктәге ай шикелле.
Кадерләп ул үстерә,
Ашата, киендерә,
Керләрне дә ул юа,
Ашарга да пешерә.
Бик яратып бакчада
Эшли ул үз эшендә,
Өчпочмак та пешерә,
Бәлешләр дә пешерә.
Ул пешергән һәр ризык
Өстәлдә балкып тора.
Шуңа күрә исеме дә:
"Әни, әни, дип тора!"
Күк йөзендә кояш та
Әниемә соклана.
Күктәге ай да нурланып,
Әнине мактап тора .
Күп итеп бишлеләр алып,
Мин дә кайтам мәктәптән.
Рәхмәт әйтеп һәм сөенеп,
Үбеп алам битеннән.

Мәдәниятле остазым - әнием
Мин Закиров Амин булам. Балтач районы Норма урта мәктәбенең 2 нче сыйныфында укыйм. Кулыма “Мәдәни көндәлек” алганнан соң, үз туган ягым , халкым турын-да күбрәк белергә мөмкинлекләр ачылды. Моның өчен миңа әнием булыша. Без аның белән бик күп рәсемнәр, кул эшләре, кроссвордлар иҗат иттек. Әнием чигәргә, бәйләргә , китап укырга, җырларга, биергә, чәчәкләр үстерергә ярата. Шуңа да ми-нем дә тырыш, талантлы , белемле булуымны тели. Әнием мине районыбыздагы барлык музейларга, тарихи урыннарга алып барды. Чепьядагы Халыклар дуслыгы музее, Шодада Мирхәйдәр Фәйзи музее, Карадуганда Себер тракты һәм Муса Җәлил музейлары, Чепьяда һәм Янгулда чыбыктан үрү фабрикалары , авыл мәктәп-ләре һәм мәдәният йортларындагы музейларда булып, бик күп тарихи мәгълүматлар алдым мин. Кукмарадагы итек фабрикасында булганнан соң, проект эшләдем. Кара күлдә булганнан соң, рәсем һүм хикәя иҗат итеп, “Тылсым-лы куллар “ конкурсын-да урыннар алдым. Тарихи Болгар, Тукай буенча конкурсларда катнашып та дип лом һәм бүләкләргә ия булдым. Чөнки әнием мине Казан шәһәрендәге, Тукай Кырлайдагы бик күп истәлекле урыннарга, музейларга , хәтта Арчадагы “Әлифба музее”на алып барды. Шуның өчен мин аңа бик рәхмәтле. Кечкенә генә шигырем һәм рәсемем әниемә бүләк булсын.
Минем әниемне беләсезме?
Исеме аның Илзия.
Урамнардан узган чакта
Гөлләр дә аңа баш ия.
Әниемнең күзләре
Йолдызлардан яктырак.
Аның ягымлы сүзләре
Бар нәрсәдән татлырак.
Иртәләрен иркәләп,
Уята ул гел мине.
Әниемнең нурлы йөзе
Күктәге ай шикелле.
Кадерләп ул үстерә,
Ашата, киендерә,
Керләрне дә ул юа,
Ашарга да пешерә.
Бик яратып бакчада
Эшли ул үз эшендә,
Өчпочмак та пешерә,
Бәлешләр дә пешерә.
Ул пешергән һәр ризык
Өстәлдә балкып тора.
Шуңа күрә исеме дә:
"Әни, әни, дип тора!"
Күк йөзендә кояш та
Әниемә соклана.
Күктәге ай да нурланып,
Әнине мактап тора .
Күп итеп бишлеләр алып,
Мин дә кайтам мәктәптән.
Рәхмәт әйтеп һәм сөенеп,
Үбеп алам битеннән.

Мин "Салават купере" журналы оештырган «Мин урман утыртам» бэйгесенен жинучесе булдым. Бу жинуем белэн мине «Гафэль» гаилэ компаниясе житэкчелэре Алим абый белэн Эльвира апа шундый зур, матур булэк белэн соендерделэр.

Минем гаиләм – иң мәдәниятле гаилә
“Исәнмесез” диеп сүз башлыймын,
Танышулар шулай башлана.
“Исәнмесез” диеп сүз башласам,
Бәхетем арта, күңел шатлана.
Таныш булыйк, мин Закиров Амин Ленар улы. Балтач районы Норма урта мәктәбенең 2 нче сыйныф укучысы. Минем Сезгә гаиләм турында сөйлисем килә.

Әти-әни , мин, энем -
Менә безнең гаилә.
Дус гаилә булганда
Яшәү күңелле миңа .
Яннарымда алар булгач,
Күтәрелә күңелем
Бәхет һәм шатлык белән
Үтә минем гомерем.
Рәхмәт сезгә, әти-әни,
Тыныч булсын күгебез
Озын-озак бергә-бергә
Үтсен безнең гомеребез.

Шушы гаиләм минем – иң уңган, иң булган, иң тату гаилә. Алар – мине җылытучы, алар мине яклаучы, алар миңа дөньяны танытучы. Ә “Мәдәни көндәлек”- безнең гаиләбезнең чын дусты. Чөнки ул туган ягымны өйрәнергә , халкым, аның мәдәнияте, тарихы, йолалары, гореф-гадәтләре турында күбрәк белергә мөмкинлекләр ачты. Моның өчен миңа әтием һәм әнием булышалар. Мин алар ярдәме белән бик күп рәсемнәр, кул эшләре, кроссвордлар иҗат итәм.
Әниемнең исеме Илзия. Ул - дөньядагы иң яхшы, иң ягымлы, иң матур әни. Әнием балалар бакчасында кече тәрбияче булып эшли. Эшендә бик хөрмәт итәләр, әнием үзе дә балаларны бик ярата. Әнием безне hәркөнне якты йөзе, тәмле ашлары белән сыйлый. Кичтән ул безне чиста урын- җиргә яткырып йоклата.Ә иртән мине, татлы чәен кайнатып, өстәлгә тәмле әйберләр куеп ашатып, эчертеп, мәктәпкэ озата. Әни hәрвакыт бөтен шатлыкларымны да, борчуларымны да белеп тора. Уңышларым булса- әниемнең йөзе шатлыктан балкый. Ә авырып китсәм, ул, борчылып, мин сәламәтләнгәнче янымнан китми. Мин, әниемне сөендерер өчен, тырышып укыйм hәм аңа ярдәм итәм. Әни сөенеп елмайганда миңа да рәхәт була. Мин әниемне бик яратам.


Әнием чигәргә, бәйләргә , китап укырга, җырларга, биергә, чәчәкләр үстерергә ярата. Шуңа да минем дә тырыш, талантлы , белемле булуымны тели. Әнием мине районыбыздагы барлык музейларга, тарихи урыннарга алып барды. Чепьядагы Халыклар дуслыгы музее, Шодада Мирхәйдәр Фәйзи музее, Карадуганда Себер тракты һәм Муса Җәлил музейлары, Чепьяда һәм Янгулда чыбыктан үрү фабрикалары , авыл мәктәпләре һәм мәдәният йортларындагы музейларда булып, бик күп тарихи мәгълүматлар алдым мин. Кукмарадагы итек фабрикасында булганнан соң, проект эшләдем. Кара күлдә булганнан соң, рәсем һүм хикәя иҗат итеп, “Тылсымлы куллар “ конкурсында урыннар алдым. Тарихи Болгар, Тукай буенча конкурсларда катнашып та диплом һәм бүләкләргә ия булдым. Чөнки әнием мине Казан шәһәрендәге, Тукай Кырлайдагы бик күп истәлекле урыннарга, музейларга , хәтта Арчадагы “Әлифба музее”на алып барды.
Әтием Закиров Ленар Илнур улы. Тимер кебек нык сүзле, тау кебек олы йөрәкле әтиебез – гаилә тоткасы, тормышыбызның яме.
Әтиебез шофёр булып эшли. Ул үз эшен бик яратып башкара. Әтиемнең эше авыр булса да, безнең мәктәп тормышы белән дә кызыксына. Мин үземнең әтием бик горурланам.
Минем әтием автобус йөртә. Ул һәркөнне Казанга бара. Кешеләрне теләгән урыннарына сак кына илтеп куя.
Зур машинасының рульләрен борганда, әтиемнең көчләре кимемәсен. Мин әтиемә сәламәтлек, зур уңышлар телим.
Минем әле Әдел исемле кечкенә энем дә бар. Энемә 3 яшь. Ул Кариле балалар бакчасына йөри. Шуңа да авырмыйча, безнең уңышларыбызга сөенеп, әти белән озын-озак яшәвен телим.

.
Безнең гаилә үзешчән сәнгатьтә дә бик актив. Мин үзем биергә, җырларга яратам.

Районыбызда “Созвездие-Йолдызлык” фестивалендә коллектив белән җыр һәм бию конкурсында катнаштым.

Республикада Болгар һәм Свияжск буенча рәсем конкурсларында җиңүче булдым. Бөек Тукай буенча конкурста катнашып урыннар алдым.


Арча районында узган “Тормыш бизәге- уңган гаилә” конкурсында безнең гаилә җиңүче булды.Чөнки минем дәү әнием дә, апам да, абыйларым да бик матур җырлыйлар, бииләр.

Буш вакытларда без гаиләбез белән төрле музейларга, китапханәгә,театрларга , ярышларга, конкурсларга, табигый һәйкәлләр янына барырга тырышабыз.
Сәламәт яшәү өчен ял паркларына барабыз. Саф һавада чаңгы, тимераякта шуарга яратабыз. Спорт исә – безнең дустыбыз.
С
Авылыбызда бер генә чара да әниебездән башка узмый. Ул җырга да, биюгә дә, спектакльләр куярга да оста. Шуңа күрә безне дә вакытның кадерен белергә, аны файдалы итеп үткәрергә өйрәтә.Китап укырга бик ярата, безне дә китапханәләргә йөртә. Мин районыбызда бик күп китапханәләргә бардым, язучылар белән очрашуларда катнаштым.
Уку елы дәвамында “Мәдәни көндәлек” белән дус булдым. Андагы барлык иҗади биремнәрне эшләп чыктым. Үземә бик күп яңа дуслар таптым. “Мәдәни көндәлек” кысаларында үткәрелгән “Минем булачак һөнәрем”, “Мәдәниятле остазым – әнием”, “Тукай урыннары буйлап” конкурсларында катнашып 2-3 нче урыннарны алдым. Моның өчен мин үз гаиләмә рәхмәтле. Чөнки әти-әнием миңа бу эшләрне башкарырга мөмкинлек тудырдылар. Бу гади авыл баласы өчен – бик зур бәхет. Шуңа күрә дә мин шушындый гаиләм булуы белән горурланам. Гаиләмне бик-бик яратам.
Гаиләм минем - өмет җебем,
Гаиләм - көнем, гаилә - төнем,
Гаиләм минем - җир һәм күгем,
Мәңге сүнмәс бәхетем минем.

(Искәрмә. Музейларга барган фотолар күбрәк сайтка куелды)