Сегодня ходил на балет "Золотая орда". Я первый раз на этом спектакле. Это самый красочный и красивый балет. К маме приехали гости, специально чтобы сходить на этот балет. А еще на нем был историк моды Александр Васильев. А в конце на поклоны вышла композитор , которая написала музыку для балета- Резеда Ахиярова, и режисер- постановщик Георгий Ковтун. А я еще я познакомился с чемпионом по карате. Он тоже с Москвы приехал. Завтра расскажу о нем.

Всем классом участвовали в военно-патриотичесом фестивале!

Я ежегодно участвую в республиканском фестивале молодых писателей имени Гамила Афзала !

«Я улыбаюсь солнцу» -онлайн- конкурс в честь памяти татарской поэтессы Фираи Зиятдиновой!

16 октября- Всемирный день хлеба !Хлеб - вему голова !!!

Тормышыбыз, яшәешебезнең төп ризыгы – икмәккә багышланган көннең календарьдә аерым бер әһәмияткә ия булуы гаҗәп түгел.

Безнең бер көнебез дә икмәктән, ипекәйдән башка үтми. Аны ел саен 16 октябрьдә билгеләп үтәләр.
Бәйрәм Халыкара пешекчеләр һәм кондитерлар берлеге тәкъдиме белән 2006 елда кабул ителгән. Ә датасы 1945 елның 16 октябрендә Берләшкән Милләтләр Оешмасының авыл хуҗалыгы һәм азык-төлек программасы булдырылуы уңаеннан билгеләнгән. Икмәкнең урыны – өстәл түрендә. Ул – тормышыбыз чыганагы, элекке елларда гаиләдә байлык, бөтенлек билгесе булган. “Икмәк – һәр нәрсәгә баш”, “Ипи-тоздан башка ашның тәме юк” кебек гыйбарәләрне балачактан ук сеңдерәләр. Икмәкнең берничә мең еллык тарихы бар. Фәнни тикшеренүләргә караганда, беренче икмәк ризыклары сигез мең ел элек барлыкка килгәннәр. Ярма белән судан әзерләнгән көлчәләрне кыздырылган ташларда пешергәннәр. Беренче тапкыр чүпрәле икмәкне Мисырда ясарга өйрәнгәннәр. Шул вакытта ук аны туендыручы итеп, кояшка тиңләгәннәр.

Хотя сегодня многие традиции позабылись, но истинная любовь к хлебу, конечно же, сохранилась. Как и сохранилось бережное к нему отношение. Ведь он сопровождает нас от рождения и до глубокой старости. Но прежде, чем хлеб попадет на стол, он проделывает огромный путь (от выращивания зерна, сбора урожая до производства муки и самого продукта), задействуется множество рабочих рук и техники. Поэтому совсем не удивительно, что у хлеба появился и свой праздник.

Кстати, хлебу посвящено много праздников, и у каждого народа они свои. В России, помимо сегодняшнего Дня, отмечают ещё и Третий Спас (в народе этот праздник называется Хлебным или Ореховым Спасом), который символизирует завершение жатвы. Раньше в этот день выпекали хлеб из пшеницы нового урожая, освещали его и употребляли всей семьей. Существовала и поговорка к этому дню: «Третий спас – хлеба припас». А в феврале на Руси отмечался Агафьин день – День хлеба и соли, когда освящали каравай хлеба и солонку соли как символы домашнего очага и сберегали их в течение года как талисманы, охраняющие дом от несчастий: пожара, мора и т.д.

Сегодняшний праздник – Всемирный день хлеба – это и профессиональный праздник работников данной отрасли, и, конечно же, дань уважения продукту, когда чествуют и всех профессионалов, связанных с производством хлеба, и сам хлебушек. К тому же, это ещё один повод привлечь внимание широкой общественности к проблемам голода, нищеты и недоедания в мире.

Добрый вечер!
Я сегодня побывал на самой высокой географической точке Татарстана - это гора Чатыр-тау. Она находится рядом с городом Азнакаево. Вершина горы расположена на высоте 334,5 м над уровнем моря. Сама гора имеет хребет длиной 20 км. и выглядт как шатер, отсюда и название - Чатыр-тау.
Здесь расположен Государственный природный заказник. Место охраняемое государством. Здесь можно найти редкие растения и животных, занесенных в книгу редких. Удивительно чистый воздух. Место храняшее в себе тайны. Говорят внутри горы очень сидьный магнит. И еще если на горе загадать желание, то оно исполнится. Проверим... С горы вытекает родник с удивительно вкусной водой.
А еще каждый год у подножья горы в начале июля проводится Международный фольклорный праздник "Чатыр-тау жыены" Жаль, что в этом году его отменили из-за пандемии. Так хотелось Вам о нем рассказать. Будем ждать следующего года с надеждой!

Әле кичә генә җәйне көтеп алган идек. Матур, кызу, күңелле көннәре белән җәйнең үтеп киткәнен сизми дә калдык. Ә бүген инде көз! Бакчадагы тулып бешкән җимешләре, кырдагы мул уңышлы игеннәре белән кешеләрне сөендереп, җиргә алтын көз аяк басты. Минемчә, көзне сары төсе өчен генә түгел, ә көзге байлык, муллык өчен дә алтын көз дип атыйлар. Көз җиткәч, көннәр кыскара, төннәр озыная башлый. Укучылар белем алырга дип мәктәпләргә юл тоталар.

Табигать үзенчә матурая башлый. Тирә-яктагы яшеллек, күзгә күренеп, төсен сарыга үзгәртә. Бакчаларга күз салсаң, кып-кызыл, алсу, сары алмаларны, кызарып пешкән миләш, баланнарны күреп хәйран каласың. Иген кырларына карасаң, әйтерсең аларны алтын төсенә буяп куйганнар, сап-сары булып, кояшта күзләрне камаштырып утыралар. Нинди матурлык һәм байлык!

Көз җиткәч, күк йөзе дә үзгәрә. Әле генә кояш балкыган булса, күп тә үтми болытлар барлыкка килә, яңгыр ява башлый. Яңгырсыз көннәрдә көндезләрен бик салкын булмаган һава торышы күзәтелә, ә кичләрен суыта. Иртән тышка чыксаң, җирдәге үләннәргә матур итеп чык төшкән була. Ә әбиләр чуагы дип аталган көннәрдә бигрәк тә җылы һава торышы саклана. Минем өчен бу көннәр ямьле җәй айлары белән саубуллашу көннәре.

Көзге урман үзенең чиста, саф һавасы белән үзенә тартып тора. Урманга килеп керсәң, матурлык та, моңсулык та тоясың. Монда инде җәй көне кебек матур итеп кошлар сайрамый, төрле төстәге күбәләкләр очып уйнамый. Үзләренең хуш исләре белән башны әйләндергән аллы-гөлле урман чәчәкләре соңгы таҗларын коеп утыралар. Агачларга күз салсаң, сары, яшел, кызыл, алтынсу төсләрне күрәсең. Каен агачлары үзләренә бер төрле матур. Ап-ак каеннар сап-сары шәл ябынганнар. Ара-тирә матур, куе яшел төсләре белән җәйне хәтерләтеп, озын нарат агачлары күренә. Урманда да көзге уңыш бик күп була. Гөмбә, чикләвек, балан, алма, миләшләрне кышка җитәрлек итеп җыярга була.

Көз көне җәйге яллар тәмамланса да, мин көзне яратам. Чөнки көз җиткәч, без җәй буена күрмәгән сыйныфташлар белән очрашабыз. Озак күрешми торгач, инде сагынырга да өлгергән дуслар белән төрле хәлләр турында сөйләшәбез, серләшәбез.

Шулай ук мин көз көне һавада кыр казларының, торналарның җылы якка очып киткәннәрен күзәтергә яратам. Шундый матур, тигез итеп тезелеп очалар алар, әйтерсең, бер-берсенә җеп белән бәйләп куйганнар.

Табигаттә бар да бик тиз үзгәрүчән шул. Күп тә үтмәс, бераз вакыт үткәч, агачлардан яфраклар коелып бетәр, иген басулары буш булып калыр, бертуктаусыз яңгырлар ява башлар. Кояш сирәк кенә безгә якты нурлларын бүләк итәр. Беренче кар да явып үтәр. Елга-күлләр ялтырап торган, матур боз белән капланыр. Җир үзенең ап-ак, йомшак юрганын ябынып, татлы йокыга китәр.

Актаныш районының Татар Ямалы мәктәбендә сугыш ветераны Илнур Ирек улы Нургалиев истәлегенә хәтер тактасы урынаштырылды. Бу турыда район басмасы хәбәр итә.

Ильнур Нургалиев 2006 елның декабреннән 2007 елга кадәр тынычлык урнаштыру өчен кораллы Грузия-Абхазия конфликты зонасына китә. Кызганычка, Актаныш егете 2007 елның 13 гыйнварында хәрби бирем үтәгәндә һәлак була.

Тантанада хәрби ветераннар, мәктәп укучылары, авыл халкы һәм Илнурның туганнары катнашты.