ГлавнаяБЛОГИПервоклашки, объединяйтесь!

Век Татарстана

Новые записи в блогах

Фестиваль мыльных пузырей
Фестиваль мыльных пузырей
сегодня в 15:55 - Арина Багаева - 2 - +2
Отдых с друзьями
Отдых с друзьями
сегодня в 09:00 - Расим Салахиев - 1 - +1
Фестиваль СКАЗКИ НА КАМЕ
Фестиваль СКАЗКИ НА КАМЕ
сегодня в 08:36 - Ева Яндуганова - 0 - 0
Важный день
Важный день
сегодня в 08:16 - Арина Багаева - 1 - +2
Сказка "Золушка" в моем исполнении
Сказка "Золушка" в моем исполнении
сегодня в 07:43 - Вероника Тумашева - 2 - +2
Поездка в Нижнекамск. Красный ключ.
Поездка в Нижнекамск. Красный ключ.
сегодня в 06:40 - Алмаз Мыльников - 1 - +1
Первенство РТ по шахматам
Первенство РТ по шахматам
сегодня в 00:38 - Айгуль Алишева - 6 - +5
"салават купере"журналы редакциясендэ кунакта
"салават купере"журналы редакциясендэ кунакта
вчера в 23:27 - Alina Samitova - 0 - +1
Сабантуй журналыннан булэк
Сабантуй журналыннан булэк
вчера в 23:05 - Alina Samitova - 0 - +1
Жину паркы
Жину паркы
вчера в 22:09 - Alina Samitova - 0 - +1
Велосипедная прогулка
Велосипедная прогулка
вчера в 21:50 - Залия Яруллина - 0 - 0
жэйге ялларда китапханэдэ
жэйге ялларда китапханэдэ
вчера в 20:41 - Alina Samitova - 0 - +1
Музей Ахсана Фатхутдинова в Нижнекамске
Музей Ахсана Фатхутдинова в Нижнекамске
вчера в 20:11 - Ева Яндуганова - 0 - +2
Прогулка по стадиону"Юность".
Прогулка по стадиону"Юность".
вчера в 18:10 - Алиса Гарифуллина - 1 - +1
Летние каникулы.Прогулка по набережной Лениногорска.
Летние каникулы.Прогулка по набережной Лениногорска.
вчера в 18:10 - Алиса Гарифуллина - 2 - +2
15 минут в день занятий по русскому языку и математике
15 минут в день занятий по русскому языку и математике
вчера в 16:44 - Ева Яндуганова - 6 - +2
Достижения в шахматных турнирах в режиме ОНЛАЙН
Достижения в шахматных турнирах в режиме ОНЛАЙН
вчера в 16:23 - Айгуль Алишева - 0 - 0
Новинка
Новинка
вчера в 15:42 - Арина Багаева - 4 - +7
Праздник  Индийской культуры ПОЕЗД ДРУЖБЫ ДЕЛИ-ЧЕЛНЫ
Праздник Индийской культуры ПОЕЗД ДРУЖБЫ ДЕЛИ-ЧЕЛНЫ
вчера в 12:52 - Ева Яндуганова - 2 - +2
Торжественное открытие Персональной выставки Никиты Колесова, Воронеж
Торжественное открытие Персональной выставки Никиты Колесова, Воронеж
вчера в 11:00 - Ева Яндуганова - 0 - 0
+153 RSS-лента RSS-лента

Первоклашки, объединяйтесь!

Автор блога: Ислам Галеев
Мой самолет У-2
Стих
Мой самолет У – 2.
Летит виртуозно
В небе голубом,
Крутя виражами
Боевой самолет.

Самолет,самолет,
Ты возьми меня в полет.
Буду бить я врага
На своем У – 2.

У-2, У-2
Гудит занова.
Мчится быстро ввысь,
Сверху летит самолет вниз.

Вот Победа, урра!
Мы у сердца врага.
Над Берлином кружит
Мой самолет У-2.

Галеев Ислам, 1 класс


Мой самолет У-2

Мой самолет У-2

Мой самолет У-2

Мой самолет У-2

Мой самолет У-2

Мой самолет У-2

Мой самолет У-2
мои стихи +мамины = вместе
Әхәт бабай-дәү бабай.
Әхәт бабай-дәү бабай
Сугышта сугышкан.
Гади генә сугышчы түгел
Менә дигән танкист булган.

Танк белән аткан ул
Дошман йөрәгенә төзәп
Рейхстаг өстендә балкый
Шуңа безнең кызыл байрак.

Истәлекләрне карый-карый
Күзләремнән яшьләр тама.
Юк шул бабам янымда
Кабере ята еракта.

Дога кылам көн саен
Бабам Әхәт рухы өчен
Җиңү язын каршылыйбыз
Без горурлык белән синең өчен!



Иң булганы мин ул - Ислам
Әти-әнигә без өчәү:
Олы абый, кече абый һәм мин
Ә мин иң соңгысы - төпчеге,
Иң сөйгәне һәм булганы.
Иртән-иртүк мин торам,
Уятам әти-әнине,
Аннан соң гына абыйны.
Өстәл башында кем беренче?
Кем булсын - мин инде,
Иң соңгысы - төпчеге,
Иң сөйгәне һәм булганы.
Әтигә олы кашык,
Әнигә матур кашык,
Ике абыйга агач кашык,
Ә миңа нәни кашык.
Сыптырабыз табында
Бернәрсә бездән калмый.
Син әле кечкенә дип,
Тизрәк әле энем үс дип,
Һәркайсы үзеннән
Чыгара миңа өлеш.
Озата эшкә әнием
Әтине һәм зур абыйны.
Миңа иптәшкә дип калдыра
Өйдә кече абыйны.
Абый белән без икәү
Бигрәк тә шук инде.
Әни җыештырган әйберне
Бер дә тик тотмыйбыз инде.
Әни керә, шакката,
Нәрсә инде бу ди?
Хәзер үк ябышыгыз эшкә
Ялт итсен өйләр ди.
Алам кулга лейка,
Сибәм сулар гөлләргә.
Абый җырлый моңланып
Тузан суырткычка кушылып.
Аннан икәү бергә без
Укыйбыз матур китаплар.
Кичен әни белән ял иткәндә
Сөйлибез аңа хикәят.
Аралашам дуслар белән
Көн дә электрон сайтта.
Яза кызлар, яза малайлар
Дуслашып беттек анда.
Канатлы елан чакыра
Чараларда катнашырга.
Һәркем тырыша, булдыра
Сәләт, илһам дулкынында.
Күп укыган , күп белер
Бар сорауга җавап бирер.
Туктап тормыйм бер дә
Китап укыйм көн дә.
Менә шулай яши өч малай:
Олы абый, кече абый һәм мин.
Ә мин иң соңгысы - төпчеге,
Иң сөйгәне һәм булганы.

Галеев Ислам, 1 класс+ әни.
мои стихи +мамины = вместе
мои стихи +мамины = вместе
Ветераны войны и тыла
Бабам минем – чын герой.
Әле дә ачы сугыш җилләре
Тәрәзәне кагып керә...
Күңелләрдә сугыш ташкыны
Ветераны войны и тыла

Кузгата хәтирәләрне .

Карый бабам стенага
Күзләрендә яшь тамчысы.
Сугыш кырларында ятып калган
Дусларын юксына.

Маңгай сырлары бик тирән
Фуражкасы да капламый.
Медальләрен барлый кительдә
Бабам минем – чын герой.

Сталинград – бөек шәһәр
Идел буенда урнашкан.
Сугышның иң катысы
Шул җирләрдә барган.

Елга аша чыкканда
Сугышчылар күп үлгән.
Бабамның дуслары
Шул җирләрдә күмелгән.

Сугыш беткәнгә быел
Инде менә 70 ел.
Шул көннәрнең авыр төерен
Бабам хәтерендә саклый.

Тышта җылы җиңү язы
Күкләрдә салют яңгырый.
Бабам минем –чын герой
70 енче язын исән каршылый.







Шигырьне язды:
ТР АМР МБГББУ
“Олы Шүрнәк урта белем бирү мәктәбе”нең
7 нче сыйныф укучысы Галеев Риназ
Фәнни җитәкчесе:
Галеева Л.Х.,
татар теле һәм әдәбияты укытучысы
Сказка "Кычыткан" "Крапива"
Кычыткан.
Борын-борын заманда булган ди бер шәп бакча. Бакча эче алмагач, чия, шомырт агачлары һәм яшелчә, җиләк-җимешләр белән шып тулган. Ух, авыздан сулар ага, ай, ялгыш, кереп киттем кыекка, сөйләм җебе бу түгеллә. Тир түгеп эшләгәннәр генә авыз тутырып ашый ди бу тәм томны. Билгеле инде, ялкауларның да ашыйсы килә, сирәк-мирәк булса да басып чыккалыйлар ди болар бу шәп бакчаны.
Бакчада, билгеле, һәртөрле үлән, чирәм, төрле-төрле чәчәкләр дә бар ди. Менә шулар арасында бик матур бер чәчәк кызы Чәчкә дә иркәләнеп үсә икән. Чәчкә үзенең матурлыгы белән һәркемне бик кызыктыра ди. Көн саен кичен Сандугач үзәкләрне өздереп үзенең мәхәббәт җырларын яңгырата, көндезләрен умарта корты егетләре Чәчкәне уратып: “Без-без-безне кара, без нинди уңганнар”, - дип безелдиләр ди. Ә Чәчкә кәефләнеп бары матур елмая, ләкин күңеленә хуш килгән берәүне таба алмый ди.
Ә бакча кырында әллә уталып калмыйча, әллә инде зәһәрләнеп, әрсезләнеп, үҗәтләнеп, мин дә дә кирәк бит дөньяга дип, тагын бер ят үлән үсә икән. Бу үләннең исеме бакчадагы тәмлеләргә һәм матурларга билгеле түгел ди. Ләкин аның көчле рухлы, сабыр гына, масаймыйча үсүен бик күпләр гаҗәпләнеп күзәткәннәр. Бу үлән егете дә Чәчкәне бик ярата икән, ләкин күңелен ачарга кыймый ди. Кич-кырын яйсә төнлә шаян –шук малай-шалай бакчага кергәндә, ыштан балаклары эченә кереп аякларын яйсә койма ярыгы аша кулларын сузганда, зәһәр теле белән чагып ала, ә бакча эченә кергәннәрне алга уздырмыйча арт саннарын да пешекләп ала ди. Чөнки аның Чәчкәсен таптатасы, өздертәсе килми.
Йокы аралаш, күзен кысып кына Әпрән бабай бу егетнең тырыш хезмәтен күзәтә ди һәм каракларның өтәләнгәч, “Әллә-лә-лә-лә, кычыта, ух, кычыта!” дип кычкырганнарын ишетә, колак яфракларына салып чорный ди. Ә егет кичен дә, көндез дә бик уяу, сабыр канатларым сынмасын дип, читтән генә чәчкәсен күзәтә бирә.
Беркөнне Чәчкәнең дә бу егеткә күзе төште, чөнки егет бик чибәр, куе купшы ябалдашлы, тамырлары тирәнтен киткән, җиргә нык берешкән. Эссе челләдә дә бөрешмичә солдатларча төз тора, сыгылып төшми Хәтта Сандугач кызлары да бик ошата егетнең үзен. Егетнең купшы ябалдашлары арасына кереп, эсседә хәл алалар, ә кичләрен рәхәтләнеп сайрыйлар. Чәчкә азрак көнләшеп тә куйды хәтта. Аның бу егетнең исемен бик беләсе килде, ләкин ничек танышырга белми иде.
Шулай көн узып, кич җитте, матур итеп күктә ай калыкты. Мәхәббәт белән янып йөрүчеләр күп шул айлы кичтә. Шундый бер пар бакча тирәсендә очрашты. Билгеле инде, сөйгәне өчен утка да, суга да керергә әзер яшь кешебез кулын җайлап кына койма ярыгы арасыннан сузып, Чәчкәгә таба үрелде. Чәчкәне өзеп үз сөйгәненә бирәсе килде. Уяу бакча егете сузылып яшь кешенең кулларын чакты, Чәчкәне өзүдән саклады. Ләкин карак егет моның белән генә туктап калмады, җирдән таяк алып, бакча егетен кыйный башлады. Бирешмәде, төз торды, яфраклары сында, ләкин сер бирмәде. Чәчкә барысын да күрде, елаганда күз яшьләре тәгәрәп-тәгәрәп җиргә актылар. Җирдән яшь бөртекләре, иртәнге чыкка әверелеп, бакча егетенең сынган урыннарына тәгәрәп менделәр, авыр яраларына шифа булып яттылар. Берничә көннән яшь тән савыгып, үзендә яңа матур ботаклар җибәрде. Яшь ботакларда кызарып чәчәк мәрҗәннәре – яралары тамгалары калкып чыкты. Бу мәрҗәннәр – мәхәббәт көченең билгесе иде. Әпрән бабай Чәчкәгә егетнең исемен ачты: “Бу егет Кычыткан атлы” –диде. Кычыткан ир-егет булды. Чәчкәгә булган мәхәббәте аны шулай үстерде. Җәй артыннан көз килде. Киләсе язга дип, алар үзләренең мәхәббәт орлыкларын бакча җиренә сиптеләр һәм суык кышка Кычыткан Чәчкәсен урап, ябалдашлары белән каплап, тирән йокыга талдылар. Җәйге бакча бик тә бәхетле һәм тыныч йокы теләде үзенең яшел дусларына.











Кычыткан.
Борын-борын заманда булган ди бер шәп бакча. Бакча эче алмагач, чия, шомырт агачлары һәм яшелчә, җиләк-җимешләр белән шып тулган. Ух, авыздан сулар ага, ай, ялгыш, кереп киттем кыекка, сөйләм җебе бу түгеллә. Тир түгеп эшләгәннәр генә авыз тутырып ашый ди бу тәм томны. Билгеле инде, ялкауларның да ашыйсы килә, сирәк-мирәк булса да басып чыккалыйлар ди болар бу шәп бакчаны.
Бакчада, билгеле, һәртөрле үлән, чирәм, төрле-төрле чәчәкләр дә бар ди. Менә шулар арасында бик матур бер чәчәк кызы Чәчкә дә иркәләнеп үсә икән. Чәчкә үзенең матурлыгы белән һәркемне бик кызыктыра ди. Көн саен кичен Сандугач үзәкләрне өздереп үзенең мәхәббәт җырларын яңгырата, көндезләрен умарта корты егетләре Чәчкәне уратып: “Без-без-безне кара, без нинди уңганнар”, - дип безелдиләр ди. Ә Чәчкә кәефләнеп бары матур елмая, ләкин күңеленә хуш килгән берәүне таба алмый ди.
Ә бакча кырында әллә уталып калмыйча, әллә инде зәһәрләнеп, әрсезләнеп, үҗәтләнеп, мин дә дә кирәк бит дөньяга дип, тагын бер ят үлән үсә икән. Бу үләннең исеме бакчадагы тәмлеләргә һәм матурларга билгеле түгел ди. Ләкин аның көчле рухлы, сабыр гына, масаймыйча үсүен бик күпләр гаҗәпләнеп күзәткәннәр. Бу үлән егете дә Чәчкәне бик ярата икән, ләкин күңелен ачарга кыймый ди. Кич-кырын яйсә төнлә шаян –шук малай-шалай бакчага кергәндә, ыштан балаклары эченә кереп аякларын яйсә койма ярыгы аша кулларын сузганда, зәһәр теле белән чагып ала, ә бакча эченә кергәннәрне алга уздырмыйча арт саннарын да пешекләп ала ди. Чөнки аның Чәчкәсен таптатасы, өздертәсе килми.
Йокы аралаш, күзен кысып кына Әпрән бабай бу егетнең тырыш хезмәтен күзәтә ди һәм каракларның өтәләнгәч, “Әллә-лә-лә-лә, кычыта, ух, кычыта!” дип кычкырганнарын ишетә, колак яфракларына салып чорный ди. Ә егет кичен дә, көндез дә бик уяу, сабыр канатларым сынмасын дип, читтән генә чәчкәсен күзәтә бирә.
Беркөнне Чәчкәнең дә бу егеткә күзе төште, чөнки егет бик чибәр, куе купшы ябалдашлы, тамырлары тирәнтен киткән, җиргә нык берешкән. Эссе челләдә дә бөрешмичә солдатларча төз тора, сыгылып төшми Хәтта Сандугач кызлары да бик ошата егетнең үзен. Егетнең купшы ябалдашлары арасына кереп, эсседә хәл алалар, ә кичләрен рәхәтләнеп сайрыйлар. Чәчкә азрак көнләшеп тә куйды хәтта. Аның бу егетнең исемен бик беләсе килде, ләкин ничек танышырга белми иде.
Шулай көн узып, кич җитте, матур итеп күктә ай калыкты. Мәхәббәт белән янып йөрүчеләр күп шул айлы кичтә. Шундый бер пар бакча тирәсендә очрашты. Билгеле инде, сөйгәне өчен утка да, суга да керергә әзер яшь кешебез кулын җайлап кына койма ярыгы арасыннан сузып, Чәчкәгә таба үрелде. Чәчкәне өзеп үз сөйгәненә бирәсе килде. Уяу бакча егете сузылып яшь кешенең кулларын чакты, Чәчкәне өзүдән саклады. Ләкин карак егет моның белән генә туктап калмады, җирдән таяк алып, бакча егетен кыйный башлады. Бирешмәде, төз торды, яфраклары сында, ләкин сер бирмәде. Чәчкә барысын да күрде, елаганда күз яшьләре тәгәрәп-тәгәрәп җиргә актылар. Җирдән яшь бөртекләре, иртәнге чыкка әверелеп, бакча егетенең сынган урыннарына тәгәрәп менделәр, авыр яраларына шифа булып яттылар. Берничә көннән яшь тән савыгып, үзендә яңа матур ботаклар җибәрде. Яшь ботакларда кызарып чәчәк мәрҗәннәре – яралары тамгалары калкып чыкты. Бу мәрҗәннәр – мәхәббәт көченең билгесе иде. Әпрән бабай Чәчкәгә егетнең исемен ачты: “Бу егет Кычыткан атлы” –диде. Кычыткан ир-егет булды. Чәчкәгә булган мәхәббәте аны шулай үстерде. Җәй артыннан көз килде. Киләсе язга дип, алар үзләренең мәхәббәт орлыкларын бакча җиренә сиптеләр һәм суык кышка Кычыткан Чәчкәсен урап, ябалдашлары белән каплап, тирән йокыга талдылар. Җәйге бакча бик тә бәхетле һәм тыныч йокы теләде үзенең яшел дусларына.
Сходства в мире
Сходства мира.
Друзья мои, посмотрите, что я вам сейчас покажу и расскажу:
В 1960 году фотокорреспондент Александр Геринас сфотографировал свою восьмимесячную дочку Лену. Снимок кареглазой девочки в пестром платочке сначала появился в журнале «Советское фото», а потом украсил первый номер журнала «Здоровье» за 1962 год. Фото Лены Геринас перерисовал художник Н. Маслов, сделав Аленку голубоглазой, чуть изменив ей рот, чуть вытянув овал лица, чуть увеличив верхнюю губу.
Сходства в мире


А вот эта- моя двоюродная сестренка Тансылу, здесь ей 11 месяцев.
Сходства в мире


Ну как похожи? Жду ваших комментарий...
Люблю свою маму, она у меня самая, самая....
Cамая культурная мама.
Мою маму зовут Ландыш. Так назвали ее потому, что она красивая, умная и нежная. Она у меня учительница. Преподает языки. Любит много читать, писать, рисовать; играет на фортепиано, занимается спортом. В совершенстве владеет английским языком. Очень много занимается мною: учит меня языкам; вместе рисуем, играем в четыре руки мою любимую песню «Пусть всегда будет солнце». А вечерами мы катаемся на лыжах всей семьей. Моя мама была спортсменкой, когда она училась в школе, ей равных не было в состязаниях по лыжам. Она у меня всегда была на первых местах, о чем говорят ее дипломы. Жизнь моей мамы тесно связано с музыкой, как я уже писал, она очень хорошо играет на фортепиано. Поэтому мы любим посещать концерты, стараемся вместе выезжать в город Казань послушать или посмотреть разные музыкальные театры. В этом году мне посчастливилось увидеть Московский балет «Золушка». Такого я еще не видел никогда. Мне очень понравилось. А мама была так рада и благодарила организаторов конкурса «Культурный дневник», за оказанную такую возможность посещения первоклассников таких культурных мест. Конечно, мы любим посещать и музеи как сел, так и городов. Особенно маме хотелось увидеть и посетить Национальный музей Татарстана. Всегда мечтала и говорила, как ей хочется постоять и сфотографироваться около императорской кареты Екатерины II. И наш край славится именем живописца И.И.Шишкина. Кто не знает его картины «Утро в сосновом лесу»? Она также привела меня в Национальный музей города Елабуги, где я узнал историю написания картины «Утро в сосновом лесу», а не в бору, как пишут в некоторых источниках. И медведей Шишкин тоже не рисовал. Оказывается, художник Константин Савицкий написал медведей, но коллекционер Павел Третьяков стёр его подпись, так что автором картины часто указывался один Шишкин. Вот моя мама любит такие выставки, где есть, что интересное узнать. Мы с ней также побывали в Государственном музее изобразительных искусств. Там была выставка картин Николая Рериха. Особенно маму заинтересовала картина «Поход Игоря». Она мне там показала эту картину и рассказала, почему художник обратился к этой теме в поистине роковое для своей родины время? Ведь поход, как повествует «Слово о полку Игореве», памятник литературы Древней Руси, завершился поражением русских войск. Но Игорь сказал: «Если мы вернёмся не бившись, то позор нам будет пуще смерти. Так положимся на волю Божью!» Первое столкновение с неприятелем произошло 10 мая. Половцы бежали. Игорь с войском заночевал в степи, а на заре его стан был окружён половцами. Два дня продолжалось жестокое сражение. Русичи бились храбро, но силы были неравными. Игорь был пленён, а дружина разбита. Половцы вновь двинулись на Русь. Они жгли и разоряли Русскую землю, уводили людей в плен. С большим трудом удалось их выдворить в степь.
История и литература – это конек моей мамы. Она много читает и много мне рассказывает самые интересные вещи. Например, ее любимые герои «Одиссея» и «Илиады» стали и моими любимыми героями. Она всегда меня сравнивает с Гераклом, произнося клич «мой маленький Геракл». Не хочу хвастаться, но горжусь умом и мудростью моей мамы. Мой папа очень ценит мою маму и всегда нам, т.е. детям, говорит: «Берите все у мамы, учитесь у нее, она у нас кладезь…».
Впереди у нас на каникулы есть свои планы. Если мы победим в конкурсе Деда Мороза «Хочу чуда», то мы поедем в Великий Устюг к самому Деду Морозу в гости. А так мы с семьей собираемся поехать в Булгары и посетить там Государственный историко-архитектурный музей-заповедник. Очень часто мама любит рассказывать интересные легенды. Вот одно из таких, услышанных из уст моей мамы: «У хана Болгара была дочь по имени Рабига. Как полагается, жизнь ее протекала в стенах ханского дворца. Ее ровесницы каждый вечер собирались на опушке леса, водили хороводы, а потом превращались в белых лебедей. Однажды ханской дочери удалось покинуть ханский дворец и уйти с подругами. В этот вечер хан Болгара вышел на охоту и на поляне увидел лебедей. Натянув лук, пустил он свою стрелу. Все лебеди, кроме одной, той, в которую попала стрела хана, устремились в небо. Подойдя поближе, хан увидел свою дочь со стрелой в груди. Залился тогда хан горючими слезами, проплакал всю ночь до утра. А в последствии на этом месте образовалось озеро - чистое, как девичьи слезы и глубокое, как отцовское горе».
Конечно, много можно рассказать о моей маме, но для этого не хватит ни бумаги, ни времени, и самое ценное – жизни. Это мама моя – жизнь моя, любимая и самая-самая культурная.
Дөнья тора эшчән алтын кулларда.
Дөнья тора эшчән алтын кулларда.

1. Дөнья тора эшчән алтын кулларда,
Алтын куллар – ул әтиемдә.
Сөйгәнем минем – умартачы, дип
Әни җырлый җырларда.
2. Әтием минем – умартачы
Бал кортларын үрчетә,
“Бисмилласын” әйтеп, тыныч кына
Авыр эшен башкара.
3. Кортлар, кортлар – шаяннар
Уйныйлар һәм очалар.
Җайлы-җайсыз килеп керсәң
Йомшак җиреңнән “үбеп” алалар.
4. Кәрәзләрне туплый-туплый,
Әти кортларны эшкә җигә.
Тырыш , эшчән, усал кортлар
5. Әти белән уртак тел таба.
Ике-өч айдан “Алла бирсә”
Тәмле бал өстәлгә менә.
Әтиемнең сабырлыгы –
Менә шул инде тырыш хезмәт җимеше
6. Тырыш хезмәт җимеше –
Көчле эшчән кулларда.
Мин дә әтием шикелле
Булырмын сөйкемле ,уңган умартачы.
Галеев Риназ, 12 лет, Елабужский район, с.Татарский Дюм-Дюм.
Ислам Галеев +11 153 32 комментария
Безнең гаилә
Безнең гаилә.
Безнең гайлә бик зур һәм бик дус:
Әти, әни, абый, кечкенә Ислам һәм мин.
Безнең гайләдә без бишәү, бишенчесе -

Ислам.

Әти – генерал, әни – королева,
Ринур абый мал карый,
Ислам кечкенә - бәбәй,
Аны мин “как-будто” карыйм..

Эш эзләп йөрим, “шагать” итеп
түрдән – түргә.
Таба алмыйча җафаланам, диванда
ятам һаман да!

Син йорт йозагы, - ди,
әнием көлеп,
И күтәрелә шуңа
минем күңел!












Галеев Риназ,12 лет. Татарстан Елабужский район, д.Тат.Дюм-Дюм.
Поэт на все 100%
Әби һәм Дәү әни.

Гөрләшәләр, көлешәләр
Телефоннан сөйләшеп.
Кодагыйлар чөкердәшә
Хәл-әхвәлләрен белешеп.

Берсе минем әби –
Ул була Рәхилә,
Икенчесе Д әү әни –
Абыстай Миңзифа.

Яратамын мин аларны
Икесен дә бертигез.
Озак вакытлар шулай
Яшәсеннәр иде бертигез.








Галеев Риназ, 12 лет. Татарстан Елабужский район, д.Тат.Дюм-Дюм.
Ислам Галеев +9 66 21 комментарий
Мин - табигать баласы.
Әкият.
Мин - табигать баласы.
Нурларын чәчеп таңда кояш кабына. Тирә-юньдә яшь бөреләр, яңа шытып чыккан чирәм исе. Бар җиһанда әкренләп яшәү иртәсе кабына. Яз алып килә бу яшәү иртәсен!
Дан сиңа, яз, дан сиңа, яз!
Менә шул матур иртәләрнең берсендә дөньяга килде ул. Әнисенең җылы кочагына елышып, матур күзләрен ачканда:
-Уяндыңмы ,йомшагым,-дигән назлы сүзләр астында иркәләнеп сузылды,борын очлары белән иснәнеп ,күкрәк эзләде. Татлы сөтне имгәч, инде дөнья бөтенләй түгәрәкләнеп киткәндәй булды. Йомшак тәпиләренә басып, әнкәсе артыннан ияреп өннән чыкты. Иртәнге чыкларда ялтырап күренгән дөньяга шаккатып хозурланып торды. Әнкәсе аны әкренләп дөнья белән таныштырды.
-Бу кояш – безне җылылык белән иркәләүче, бусы һава – иксез-чиксез күк, бусы зәңгәр чишмә, әнә ефәк келәмле алан, менә шаулап торган агачлы урман...
Шунда нәүмизләнеп карап торган баланың башында сорау туды һәм ул әнкәсеннән сорады:
-Ә мин, син кем соң, әни?
Әнкәсе шунда елмаеп, яратып улына карады һәм:
-Син - керпе, улым, син – менә шушы матур табигатьнең бер баласы - диде.
-Мин – керпе, мин – табигать баласы?!-дип кабатлады сабый.
Менә шунда ул үзен тирә-якны чолгап алган бар нәрсәнең табигать икәненә төшенде, аңа гашыйк булды; яратып, үз итеп бар көченә:
- Мин - табигать баласы!!!- дип,тирә-якны яңгыратып кычкырды.
Каршы яктан кайтаваз аңа:
-Си-и-н - табигать баласы! –дип җавап кайтарган шикелле булды.
Көн артыннан көн дигәндәй, атналар, айлар узды. Йомшак матур тәндә үзгәрешләрне күреп, “йомшагым” дигән сүзгә күнеккән керпе малае бераз куркып калды. Аның тәнендә әкренләп шырпылар үсә башлады. Башта алар кытыршы гына иде, ә соңыннан инде кадый да башладылар. Керпе-ананың үзенә карашы үзгәрмәсә дә, инде алга утыртып сөюләр, кочулар кими барды. Бу бик тә-бик тә сәер иде. Ләкин...
Бер дә бер көнне Керпе-ана сөекле улын табигатькә үзе белән соңгы тапкыр алып чыкты. Бу аларның бер-берсеннән аерылышу көне иде. Ана улын зур тормышка – бөек табигатьнең үзенә озатты һәм әйтте:
-Син инде, улым, җитлектең, алдагы тормышыңны үзең алып барырлык үстең, курыкмыйча алга атла! Табигать сине көчле энәләр белән яратты. Бу – синең саклану чараң. Авыр чакта син моңа үзең төшенерсең, табигать сиңа үзе ярдәмгә килер, онытма-а-а...
Табигатьнең ымсындыргыч сихри көче керпе улының йөрәгендә яшьлек дәрте утын кабызып,аны алга, тормышның үзенә тартты.
Курку качты, дөнья, тормыш дигән мәшәкать табигать баласына үз юлын ачты.
Бурсыклар илендә.
Әкият.
Табигать – туган йортыбыз.
Бурсыклар илендә мәш килеп яшиләр, эшлиләр: агачлар кисәләр, йортлар салалар. Берсеннән-берсе матур мәһабәт йортлар пәйда була, киң юллар урман аша салына, елгаларда зур-зур күперләр салына. Әйе, матур шәһәр калка.
Ләкин карт бурсыкның җаны тыныч түгел, күңеле шомлана. Кичләрен сирәгәйгән урман буйлап тынчыган елгага төшә һәм таңны шунда утырып каршылый. Йөрәк әрни, җылый. Табигать-ана аның белән бергә авыр сулый, гөрселди, уфтана. Ул моның барысын да сизә, күрә. Табигатькә күпме зыян килә. Нигә яшьләр моны күрми дә, нигә сизми дә икән дип, көн дә йөрәге елый.
Әй, җиткерсеннәр, төзесеннәр. Тик нигә шулкадәр табигатьне рәнҗетергә? Күпме агач кисәләр, кайберләрен яраксыз дип, елгага агызалар. Ә алар әнә инде елга өстен каплап килә. Елгага инде сулар һава җитми, балыклар чарасызлыктан ярга сикереп чыгып җан бирәләр. Урманнар сирәгәя. Юллар төзибез дип, кисеп бетерәләр. Ә кече дусларга кайда яшәргә, кая качарга? Һаваны төтен исе, газ исе басты. Безнең ише картларга сулавы бигрәк читен.
Ә табигать елый. Күзләреннән яшьләр акмый, алар инде кибеп баралар. Чишмәләрнең челтерәү тавышлары бик сирәк ишетелә.
Менә таң ата. Ә кошлар җыры кайда соң? Төтен, сөрем, гөрелте аларны кай якларга дөмектерде? Карт бурсыкның шундый уйлар бергә йөрәге елый, күңеле сыкрый.
Тагын көн башлана, тагын илдә төзелеш,гөрелте, кисү, тарттыру һ.б.
Ә бит бар иде шундый тыныч заманнар: калын хуш исле урман: « Әйдә, яшьти, кер, тор,яшә,сарыф итмә, рәхәтен күр!» - дип,үз кочагына алган чаклар…
Шушы саф сулы, балыклар чумып уйнаган елгада ул үз сөйгәнен тапты, гайлә корды, балаларын үстерде, илгә чыгарып җибәрде. Их, үзгәртергә иде әле яшьләрне, аңлатырга иде…
Тәгәрәп, уйнап юлдан бабасын каршыларга онык бурсык килде. Ул көн саен аны шулай каршылый иде. Бүген бабасының күзләрендә яшьләр күреп, аның да елыйсы килде. «Бабай, нтгә елыйсың, бер-бер җирең авыртамы, сиңа миннән нинди ярдәм кирәк?» - дип күзләренә карап ялварды.
Менә, менә аның ышанычы, дәвамчысы.
-Улым, күрәсеңме бу табигатьне. Ул - безнең йортыбыз, анабыз. Ә син кара, аның чәчләре агарып сирәгәйгән, күз яшьләре кибеп бара. Ә төтен, сөрем исеннән үпкәләре кабарган. Аңа суларга бик авыр.
- Бабай, син нәрсә турында сөйлисең? – дип, кабат сорады бала бурсык.
- Улым, кара, урманнар бетеп бара, чишмәләр челтерәве көннән-көн сирәгәя, ә кошлар тавышын бөтенләй ишетмибез.
- Әйе, диде бала бурсык. Нишләргә соң, бабакай?
-Улым, табигать биргән байлыкларны сарыф итмәскә, ә кадерләп саклап яши белергә кирәк. Кискәнсең икән бер агачны, утырт икене; чишмәләрне яңартырга, елгаларны тазартырга, урманга кошларны кайтарырга кирәк, улым.
Әйе, ди бала бурсык. Мин әтигә әйтермен, әти башка дусларына. Без барыбыз да бердәм булып табигатькә ярдәм кулы сузарбыз.
- Ай, рәхмәт, улым, мин тиккә яшәмәгәнмен икән. Болай булгач, табигатьнең киләчәге бар.
Вакытлар узды, туфраклар тузды. Бурсыклар илендә урман гөрләп, чишмәләр челтерәп, кошлар сайрап, елгаларда балыклар уйнап торды. «Табигать – туган йортыбыз, аны һәрчак саклап ,кадерләп тотарга кирәк», -дип, инде бабай булган бала бурсык үз оныгына тәрбия, акыл-киңәшләрен бирә иде…
Сказка "Шарик лети"
Сказка.
Три воздушных шарика.
В пылящейся коробке одного магазина лежали непроданные три воздушных шарика. Из-за обилия ярких игрушек, никто не обращал на них внимания. Однажды в магазин зашел один мальчик, у которого в руках были медные монеты, ровно в девять рублей. Он, озираясь по сторонам, что-то искал. Продавец поинтересовался:
«Чего желаете, молодой человек?»
Мальчик, держа в руках монеты, ответил:
«Я шариков хочу, но их у вас нет.»
«Подождите, молодой человек, были у меня шарики, они где-то залежались»,- ответил продавец.
Найдя запыленную коробку, продавец протянул мальчику три шарика:
«Больше нет, только вот последние эти три.»
«Спасибо, мне и этих хватит», - сказал мальчик.
Заплатив свои девять рублей, радостный и счастливый, мальчик ушел из магазина. Придя домой, он приготовил нити, ножницы и фломастеры. После ужина он начал надувать свои шарики. Первый шарик был сине-голубого цвета. Он обрисовал шарика как настоящего воздушного шара. На нити прикрепил коробку из-под спичек и посадил в него улитку. Через форточку окна он вечером выпустил свой воздушный шар на исследования мира улиткой. У улитки были усики, как у пришельцев из космоса. Он казался ему самым настоящим супергероем. Шар тихо-тихо поднялся ввысь и плавно полетел над городом. После пыльной коробки это было настоящим воздушным приключением. А шар летел, летел, летел…
На следующий день решилась судьба другого шарика. Нарисовав на нем веселую гримасу клоуна, мальчик привязал нить на ветку дерева, которое росло перед окном его друга. Этот друг был прикован к постели, не мог самостоятельно двигаться. Проснувшись утром, он увидел на окне веселого клоуна, который звал его на улицу. Лицо клоуна сияло, глаза смеялись. А оранжевый цвет переливался на солнце, даря лучезарный цвет комнате мальчика. Счастьем наполнилась комната, желание жить и нужность ощутил в себе больной мальчик. А шарик, после пыльной коробки, все веселил и веселил.
Третий шарик был самым большим. Он был ярко-зеленого цвета. Мальчик оставил его для себя, для своего дня рождения. А до него еще было три дня. Он привязал нить своего шарика ближе к окну, на край полки. Каждый день он любовался своим шариком. И ему хотелось делиться им. Приглашения были разосланы. И вот он долгожданный день его рождения. Сегодня все его друзья будут рядом с ним. Они вместе будут играть с великолепным ярко-зеленого цвета шариком. С этими мыслями он утром раскрыл глаза. Но что же он увидел? Его прекрасный шарик увял, еще не даря никому радости. Но мальчик не расстроился, он распустив нить, снова начал надувать. Шар разрастался и разрастался, стал больше прежнего. Радуясь великолепию, шар давал себя надувать все больше и больше, забыв о том, что в один миг он может разорваться. Но этот миг стояло того, думал шар. Пришедшие друзья в гости ахнули увидев огромный шар. Началась веселая игра, но в комнате не было простора и шар лопнул. Переживаниям не было границ, но мальчик, быстро сообразив, из каждых разорванных кусочков надул пять маленьких шариков. Из одной большой радости получилось уже пять маленьких, но много, много радости после пыльной короб
Интересные сказки.
Әкият.
Сандугач һәм Чишмә.
Борын-борын заманда, чәчәкле аланда, җырлап-сайрап, яшәгән ди бер Сандугач. Көне-төне сайрап, һәммә кемнең һәм нәрсәнең күңелен күреп яшәгән ул. Ләкин Сандугач бик матур сайраса да, җыры белән күпләрне үзенә гашыйк итсә дә, чынында исә, ул бик төссез, кечкенә-чүрәкәй һәм бик ямьсез кош булган. Шуңа күрә дә башкаларның күзләренә күренмичә генә җырлый да җырлый, сайрый да сайрый ди. Иртәнге таң нурыннан алып кояш баешына кадәр, хәтта төннәрен дә моңланып сайраган бу. Шушы матур сайраучыны һәркемнең дә күрәсе килгән ди. Ләкин Сандугач бик сак кош булган . Шуңа күрә оясын да беркем дә эзләп тапмас яйсә кермәс җиргә кора икән. Күпчелек ул оясын кычыткан, куак-әрәмәләрдә корып, балаларын шунда утырып чыгарган. Җәй аеның иң матур таңнарының берсендә моңланып-моңланып сайраганда, җылы сәфәр җиле чыгып, моның моңлы тавышын ерак урман артларына җиткергән ди. Куе урманның бер читендә ялгыз Чишмә яшәгән. Мондый моңлы матур тавышны әле аның бердә ишеткәне юк ди. Дөрес, урманда матур сайраучы кошлар яшәгән ди, әмма Сандугач кебек сайраучы моңарчы булмаган икән. Чишмә бу тавышны эзләргә һәм ул кошны табарга уйлаган ди. Ургып-ургып кайнап чыккан да, челтерәп агып, тавышка таба юл ярып аккан бу. Җир астыннан юллар ярып бару бик җиңел булмаган, ләкин сөйгәнен күрү, моңлы тавышын тыңлау рәхәте аңа алга барырга дәрт биргән ди. Ә Сандугач сайраган да, сайраган, җиргә бәхет тараткан. Ниһаять, бераз ял итим дип туктаган да, ни күрсен - каршында салават күпере төсле төрле матур төсләргә кереп, Чишмә кояш нурында ялтырый ди, аның җырына кушылып бик матур челтери ди. Сандугач үзе дә сизмәстән Чишмәгә гашыйк булган, ләкин сөюен ачарга ашыкмаган, чөнки һаман да шул кечкенә-чүрәкәй ямьсез булуыннан бик нык тартынган бахыр. Оялуыннан тизрәк кычыткан арасына кереп качкан ди. Ә Чишмәкәй сабыр икән, Сандугачны көтеп, челтери дә челтери ди, сөйгәне җырлаганда, суы сафлана, чиста һәм салкыная ди. Сандугачкай түземсезләнеп кич җиткәнен зарыгып көтә , сусавын басарга караңгыда гына Чишмәгә төшә икән.
Письмо Зилантику.
Здравствуй, милый Зилантик!
Пишет тебе письмо твой юный друг Исламчик. Я учусь в первом классе. Мне очень нравится урок по предмету «Окружающий мир» . В страничках для любознательных мы познакомились с зоопарком. Зоопарк – это место, где содержат животных, чтобы люди могли за ними наблюдать и больше о них узнать. Еще я узнал, что в зоопарке нужно соблюдать правила: не кормить и не дразнить животных, не просовывать руки и не перелезать через ограду. Это нужно для того, чтобы не навредить животным и самим не оказаться в опасности.
Вот летом пришкольно-оздоровительный лагерь Большешурнякской средней школы съездил в местный зоопарк на Красногорке ООО «Вятские зори». Мама и меня взяла туда с собой посмотреть на диковинных животных. Я очень люблю животных, поэтому я и поехал , увидел своими глазами самых настоящих страусов. Видел бы ты их, милый Зилантик! Какие у них перья, какая походка. Я себя ощутил как в Африке. Чтобы и ты увидел бы этих страусов, приползи , пожалуйста в наши леса! Наши леса богаты кабанами. И этих кабанов я тоже вблизи увидел именно в этом зоопарке. Потом нам показали логово енота. Оказывается, он очень свирепый. Как он бегал и метался по барьеру, жуть! Потом нам показали фазанов. Они очень грациозные, быстрые, ловкие. Также здесь имеется охотничья псарня. Про борзых собак я знал только по книжкам, а здесь увидел воочию. Мне очень здесь понравилось, ведь и недалеко ехать. Вот поэтому я и приглашаю тебя, милый Зилантик, к нам в гости.
На этом я свое письмо заканчиваю, милый Зилантик! Жду новых поездок и встреч, о которых я сообщу тебе, мой милый Зилантик, в своих последующих письмах.
Заинтересованный новыми приключениями, твой юный и культурный друг Исламчик!
Ислам Галеев +14 113 22 комментария
Посети музей.
Сегодня я с мамой побывал в краеведческом музее с. Большой Шурняк. Алевтина Дмитриевна познакомила нас с бытом и утварем жителей-кряшен с.Большой Шурняк. Некоторых вещей я в глаза не видел, было интересно. Особенно мне понравилось, как Алевтина Дмитриевна всадила в печь "суп на горшке". Мы то час все это по современному варим в мультиварках. А когда я увидел лапти для бэби, мне петь и станцевать захотелось:"Ах, вы лапти мои..." Очень интересен был утюг, такой тяжелый, как поезд.Вспомнил песню с кинокомедии "Веселые ребята": Тюх-тюх-тюх-тюх, разгорелся наш утюг".Оказывается в старину под столом гусыни выводили своих гусят.Вот это настоящий инкубатор, не то что сейчас. У моей бабушки тоже есть коромысло, с которым она ходит на родник, где вода такая холодная, вкусная.Еще Алевтина Дмитриевна показала,как пряжу готовят. Тут конечно я однозначно вспомнил Пушкинские строки "Три девицы у окна, пряли пряжу до утра". В общем, было очень-очень интересно.
В гости к Гюзель.
Сегодня в школе у нас прошла акция "Помоги инвалидам" Мы много интересного узнали об инвалидах-паралимпийцев, которые нашли свой жизненный путь. И сегодня моя мама со своим 9 классом сходили к Сафиуллиной Гюзель, которая проживает в с.Татарский Дюм-Дюм. Она много интересного рассказала о своем доме,читала наизусть стихи о маме.А мы в свою очередь похвалили ее за ее открытость, доброту и поздравив с праздником подарили подарки.
Инвалидность – испытанье,
Но в начале декабря
Торты грузятся на сани,
Фрукты – в трюмы корабля.

Поздравления в конвертах,
Строки слов по SMS
Донесет эфир, как сокол,
Пожелания с небес.

А цветы, и поцелуи –
Те при встрече. Про запас
Пусть в душе бурлит, пирует!
Любим Вас и ценим Вас!
"Нәни хикәяләр"
Хочу снова поделиться новой книгой v Г. Сабитова "Нәни хикәяләр". Особенно понравился рассказ "Иң кадерле бүләк", в переводе "Самый дорогой подарок". Здесь рассказывается одевочке, которая подготовила рисунок на день рожденье маме. Но любимый котенок девочки порвал рисунок. И на день рожденья у нее не было подарка маме. Когда все подарили подарки,папа предложил дочери сыграть на пианино. Зульфия сыграла песню "Пусть всегда будет мама!", которую набрала на вслух и это у нее получилось прекрасно. Все были в восторге от игры и особенно была рада мама успехам своей любимой дочери. v
Первоклашки, объединяйтесь!
2014 год в нашей республике и стране объявлен Годом культуры. И вот мы - первоклассники 2014 года- стали культурными ребятами. Для нас, я думаю, это честь нести такой красивый культурный дневник. Мы с нашими родителями посетим многие интересные места нашего края, республики. Думаю, сколько раз мы сможем встретиться с новыми друзьями, благодаря этому конкурсу. Я очень рад и мне все нравится.

Культурный дневник школьника

Портал «Культурный дневник школьника» поможет тебе познакомиться с культурными событиями и объектами. Зарегистрировавшись на портале, поделись своими впечатлениями от посещений музеев, театров, выставок и библиотек. Присылай свои фотографии и рисунки. Познакомься с условиями и участвуй в конкурсе в номинациях: «Лучший культурный дневник школьника», «Самый культурный родитель».

tatbook.ru