Моя дорогая мама

Минем кадерле әнием.

Ана – бөек исем.
Нәрсә җитә ана булуга?
Хатын-кызның бөтен күрке,
Бөтен матурлыгы – ана булуда...
дип язган татар шагыйре Һади Такташ. Әйе, бу чыннан да шулай. Әниләр, минемчә, дөньяда иң гүзәл, иң матур затлар. Һәркем үзенең әнисе турында нәкъ шулай дип уйлыйдыр мөгаен.
Минем әнием дә дөньядагы иң-иң яхшы әниләрнең берсе. Ул – башлангыч сыйныфлар укытучысы. Минем кебек яшьтәге балаларга белем бирә. Әнием, Айгөл Сәрьян кызы, үзенең укучыларын бик ярата. Алар белән уртак тел табып эшли белә.
Әнием безне, мине һәм сеңлем Язгөлне, культуралы, Туган илен сөюче, үз иленең тарихын һәм гореф-гадәтләрен белүче шәхесләр итеп тәрбияләргә тырыша. Шул сәбәпле без гаиләбез белән бик күп музейларда, китапханәләрдә булдык; татарча спектакльләр һәм кинолар карадык, концертларга бардык. Кадерле әниемнең тырышлыгы бушка китмәде. Мин дистәгә якын китап укыдым, кайбер китапларны сеңлемә кычкырып укырга да туры килде. Музейлар һәм нәфис фильмнар турында да үз фикеремне курыкмыйча әйтә алам.
Әниемә карата бары тик матур сүзләр генә әйтәсе килә: “Кадерлем, газизем, якыным, әнием-алтыным, иң якын кешем минем...” Дөньяда никадәр матур сүзләр булса, шулкадәрлесен мин үз әнием Айгөлгә карата әйтер идем. Бу дөньяда минем өчен газиз әниемнән дә якынрак кеше юк. Ул - мине борчулы чакларымда тәмле сүзләре белән юата да, шатлык-сөенечләремне уртаклаша да, кирәк чакта төпле киңәшләрен бирә дә белүче шәхес! Әнием-алтыным мин сине бик-бик яратам!