КФУ им. Ульянова Ленина!!!

Дата основания Казанского университета - одного из старейших университетов России - 5 (по новому стилю - 17) ноября 1804 года, когда императором Александром I были подписаны Утвердительная грамота и Устав Казанского императорского университета.

Университет расположен в центральной части Казани - городе с миллионным населением и тысячелетней историей, на берегу реки Волги, в 800 км от Москвы. В течение многих лет он являлся самым восточным высшим учебным заведением России: в его округ входили Поволжье, Пензенская и Тамбовская губернии, Прикамье и Приуралье, Сибирь, Кавказ.

Университет уже в первые десятилетия своего существования стал крупным центром образования и науки. В нем сформировался ряд научных направлений и школ (математическая, химическая, медицинская, лингвистическая, геологическая, геоботаническая). Предмет особой гордости университета - выдающиеся научные открытия и достижения: создание неевклидовой геометрии (Н.И.Лобачевский), открытие химического элемента рутения (К.К.Клаус), создание теории строения органических соединений (А.М.Бутлеров), открытие электронного парамагнитного резонанса (Е.К.Завойский), открытие акустического парамагнитного резонанса (С.А.Альтшулер) и многие другие.

Со времени основания в университете подготовлено более 100 тысяч специалистов. В числе студентов университета были выдающиеся ученые, а также представители культуры, общественные деятели: С.Т.Аксаков, М.А.Балакирев, П.И.Мельников-Печерский, Л.Н.Толстой, В.И.Ульянов-Ленин, В.Хлебников: С научными обществами университета сотрудничали известные деятели татарской науки и культуры: К.Насыри, Ш.Марджани и др.

Казанский университет, его факультеты стали базой для открытия и становления более десяти вузов Поволжья.

За два столетия сложился университетский городок, гармоничное ядро которого составляет прекрасный архитектурный ансамбль в стиле русского классицизма XIX века.

Музей естественной истории Татарстана является научно-образовательным учреждением и центром информации о геологической истории Татарстана, её ископаемом, животном и растительном мире, о минерально-сырьевых ресурсах республики.
В залах первого этажа посетители смогут получить основные популярные знания и понятия в области астрономии, ознакомиться с разнообразием мира минералов планеты, проследить историю Земли с момента её зарождения до эпохи завершения каменноугольного периода, узнать, как образуются и добываются нефть и битум, известняк и гипс, уголь и фосфориты.

Шесть залов второго этажа занимает палеонтологическая экспозиция, посвященная истории и эволюции позвоночных, с момента появления первых рыбообразных до современного человека. Для получения дополнительной информации предусмотрены интерактивные компьютерные блоки

Национальная библиотека Республики Татарстан (тат. Татарстан Республикасы Милли китапханәсе) — главное книгохранилище Республики Татарстан для национальных, республиканских, русских и зарубежных изданий. Она содержит более трех миллионов документов, в том числе более 100 тысяч документов на татарском языке и еще 100 тысяч на иностранных языках[1].

Кремль – живое сердце Казани. Отсюда начался город, здесь родилась его история.

Бүгенге көндә Татарстан Республикасында 400 дән артык музей булуы билгеле. Шулар арасында милли музей аерым урынны алып тора.

Һәм мин әлеге музейда булуым белән бик горурланам....

Җыр өйрәтте мине хөр яшәргә
Һәм үләргә кыю ир булып.
Гомерем минем моңлы бер җыр иде,
Үлемем дә яңграр җыр булып.
Муса Җәлил. “Җырларым”

Муса Җәлил һәйкәле - Татарстанның Казан шәһәре Беренче май мәйданында урнашкан татар шагыйре Муса Җәлилгә багышланган һәйкәл.

Мин быел тимераякта эйбэтлэп шуырга ойрэндем,хэзер эйбэт шуам, былтыр эзрэк шуарга ойрэнгэн идем инде э быел кон саен туганым Зэлинэ белэн кулгэ шуарга барабыз,мин спортны яратам,мэктэптэ шашка,шахмат тугэрэгенэ йорим,дусларым белэн спортзалда уйныйбыз.Менэ хэзер озакламый чангыда шуачакбыз,туземсезлек белэн котэм, чангыда шуарга яратам минем белэн этиемдэ шуа.

Манараның исеме каян килеп чыгуы хакында тагын бер легенда безнең көннәргә кадәр килеп җиткән. Анда Иван Грозныйның Казан ханбикәсенең гүзәллеге хакында ишетеп, Казанга яучылар җибәрүе хакында сөйләнә. Горур Сөембикә рус патшасына барудан баш тарта. Шуннан соң Иван Васильевич зур гаскәр туплап, Казанга килә һәм шәһәрне камап ала. Кала халкын саклап калу өчен Сөембикә кияүгә чыгарга ризалаша, ләкин рус патшасы алдына җиде көн эчендә Казандагы иң биек манара төзү шартын куя. Ашыга-ашыга төзи башлыйлар һәм җиденче көн дигәндә манара әзер була. Шул чакта Сөембикә манара башына күтәрелә һәм югарыдан «үткен ташлар өстенә» сикерә. Аның хатирәсе итеп казанлылар манараны Сөембикә манарасы дип атый башлыйлар.
ӘЛЕГЕ КЫЙССАНЫ ИШЕТКӘЧ МИН СӨЕМБИКӘНЕ БИК ТӘ КЫЗГАНДЫМ, АНЫҢ ГОРУР ҺӘМ НЫК ХАРАКТКРЛЫ БУЛУЫНА СОКЛАНДЫМ,

Туган ягым − Татарстан. Киң кырларга, шаулы урманнарга, елгаларга, көмештәй ялтырап торган күлләргә бай минем туган ягым. Бәлки шуңа күрәдер, телебез дә каен ботагыдай сыгылмалы, көйләребез кебек назлы безнең.

Чиксез яшел киңлекләр, урман, кыр, күлләр илендә, инде мең елдан артык үзенең серле исеме, шөһрәтле тарихы булган Казан шәһәре Идел елгасына Казансу килеп кушылган җирдә урнашкан.

Казан − тарихи шәһәр. Аның иң биек урынына Кремль диварлары урнашкан. Ә диварлар артында кызыл кирпечтән салынган Сөембикә манарасы һәм ап-ак Спас манарасы; Казаныбызга нур чәчеп торучы Кол Шәриф мәчете бар
Колшәриф мәчете — Татарстанның һәм Казанның үзәк мәчете. Казан Кирмәне җирлегендә урнаша.

Мәчет татар халкының күренекле дин әһеле, Казанны яклаганда вафат булган сәид Колшәриф исемен йөртә.

Муса Җәлил һәйкәле - Татарстанның Казан шәһәре Муса Җәлил исемендәге Татар дәүләт опера һәм балет театры янында урнашкан татар шагыйре Габдулла Тукайга куелган һәйкәл.

Һәйкәл скульпторы - Е.Х.Шулик. Куелган вакытта - 1956 елда һәйкәлне бетоннан коялар. 2005 елда ул бронзадан ясатылып, кире үз урынына баса