Керога́з — нагревательный прибор, работающий на горючей смеси, состоящей из паров керосина и воздуха. Керогазы — последнее поколение массовых бытовых керосиновых приборов для приготовления пищи. Им на смену пришли уже газовые плиты. Появился в 30-е годы XX века.

ҖИЛПУЧ- он салу өчен агачтан эшләнгән савыт.

табагач — Табаны кызуга кую һәм алу өчен озын агач сапка утыртылган тимер каптыргычлы җайланма.
Кунак килә – ал кулыңа табагач
табагачың озын булса, кулың пешмәс — (посл.) е́сли сковоро́дник дли́нный, ру́ку не обожжёшь

Сәгать
Сәгать суга: «даң, даң!..»
Хәбәр бирә таңнан:
Бакчага барырга
Унбиш минут калган.

Сикереп торды марат,
Күрә — эшләр харап.
Тагын соңга калган,
Шул йокыга карап.

Сәгать йөри: «келт, келт!..»
— Тиз бакчага кит, кит!..
Марат аңа дәшә:
— Тукта, мине көт, көт!..

Сәгать җырлый: «диң, диң!..»
— Мин бит туктый белмим.
Моннан ары: «зиң, зиң!»
Миңа карап йөр син!..

Киев князе Владимир белән аның агасы Добрыня Идел буйларына яу белән килгәч (985 ел), әсир төшкән болгарларга карыйлар да, Добрыня Владимирга әйтә: “Богаулы әсирләрне карасам — барысы да күн итектән. Болар безгә ясак түләмәс, әйдә, үзебезгә чабаталыларны эзлик,” — ди.

Чыннан да, безнең борынгы бабаларыбыз күн итек һәм чарык кебек күн аяк киемнәрен генә белгәнгә охшый. Ләкин заманнар үтеп, Мәскәү кул астына төшкәннән соң, татар да чабата үрергә өйрәнгән. Теленә шайтан төкергән бер рус мужигының: “Научим запад лапти плесть”, — дип әйткән сүзләре искә килеп төшә, ләкин алар көнбатышны түгел, көнчыгышны чабата кияргә мәҗбүр иткәннәр шикелле. Галимнәр чабата үрүне татар маридан өйрәнгән дигән фикергә авышалар.

Ихтимал, чабата сүзе дә безгә рус теленнән яки рус теле аркылы кергән булыр. Билгеле булганча, рус телендә, “лапти”дан тыш, ”чоботы” сүзе дә бар, дөрес, ул “башмак”, “күн итек” мәгънәсен белдерә. “Чабата” сүзен, этимологик яктан, “чыпта” сүзе белән янәшә карарга да мөмкин (алар охшаш материалдан үреп һәм сугып ясала). “Чыпта” сүзе дә күп кенә төрки телләрдә күзәтелә һәм аны фарсы теленнән кергән сүз дип фараз итәләр.

Рифкать Әхмәтьянов татар телендәге чабата сүзе фарсы сүзе “чабатамның мәгънәсе үзгәрү юлы белән туган дип исәпли. Чабатан — өскә таба кәкрәйгән очлы борынлы күн итек. Ихтимал, ди ул, Урта Идел буенда мондый күн итек модада булгандыр (шундый күн итек киеп биегәннәрдер — “чабата кәмите”?) һәм бию төре буларак “чабатан” сүзе шул заманнардан калгандыр. Бу сүз күн итекнең бер төре мәгънәсендә Европаның күп кенә телләренә кергән икән. Р. Әхмәтьянов фарсы телендәге чабатан, чабатанд “чабата” (каештан үрелгән) сүзенә дә игътибар итә.
1972 елда Мәскәүдә чыккан “Русско-турецкий словарь”да (“Русча-түрекчә сөзлүк”) “лапти” сүзе русча формада калдырылып, “искергән сүз” дип искәртелгән. Казакъ һәм каракалпак телләрендә шабата “чабата, башмак” сүзе бар. Себер татарлары диалектында шыпытый —“чүәк” дигән сүз.
Татарча язма әдәбиятта чабата сүзенең беренче тапкыр кулланылуын, ихтимал, “Ханәкә Солтан бәете”нә нисбәт итеп буладыр. Анда мондый юллар бар:
Госман бер хафиз кызы идем,
Ханәкә Солтан атлы идем.
Сәхтиян кимәс наз идем,
Чабата тапмый барамын.

Ә болай, “Алып бабай чабатасын каккан Җир” кебек гыйбарәгә караганда, чабата дигән нәрсә халык тормышына шактый күптән кергәнгә охшый, һәрхәлдә, 1804 елгы “Словарь российско-татарский”да “чабата” сүзе теркәлгән инде.
Чабата ясау белән, гадәттә, өйдәге өлкән буын шөгыльләнгән, чөнки картлар инде башка авыррак эшләрне башкара алмаган. Ләкин чабата ясарга малайларны бик иртә өйрәтә торган булганнар. Ә чабатаны күркәм итеп ясарга өйрәтү педагогик тәрбиянең бер методы булган дияргә мөмкин. (Бу турыда рус язучысы Евгений Пермякның “Кем быть?” китабында бик матур үрнәк китерелә — гадәттән тыш ыспай итеп үрелгән чабатаны базарда хәтта сыңарап сатып алучылар да табылган, алар аны өйгә алып кайтып, балаларына күрсәткәннәр.)

Чабата ясау өчен агач калып, шөшле һәм үткен пәке генә кирәк булган. Аны, гадәттә, җиде юкәдән үргәннәр. Чабатаны ясар өчен әзерләнгән юкә тасмасы юкә очы дип аталган. Тугыз юкәдән үргән чабатаны кунак чабатасы дигәннәр. Аны кунакка барганда кигәннәр. Уникедән үргән чабата (уникеле чабата) тагын да ыспайрак булган. Чыганакларга караганда, Ләмбрә ягында (Мордовия) чабатаны алтыдан яки биштән үрү таралган була.

Памятник атомной подводной лодке «Казань» - памятник, посвященный советской лодке второго поколения. Рубку высотой в 6 метров и длинной в 22 метра установили в парке Победы ко Дню военно-морского флота. Весит этот памятник— около 70 тонн.

Атомная подводная лодка «К-403» была поставлена на вооружение Северного флота в 1971 году, с 1997 года она носит имя «Казань». В 2004 году подлодку вывели из состава военно-морского флота и приняли решение об её утилизации. Однако рубку решили сохранить как оригинальный памятник. Инициативу моряков подержало правительство Татарстана, а расходы по транспортировке и демонтажу субмарины из Северодвинска взяли на себя несколько крупнейших предприятий республики.
Транспортировка по водному маршруту до речного порта Казани заняла 12 дней.


Рубка расположена на постаменте, а вокруг также можно увидеть торпеды и мины, специально для этой цели, доставленные из военной части в Зеленодольске. Памятник украшен государственным гербом России и гербом Казани.
Интересно, что строящаяся новая подводная лодка проекта 885 «Ясень» также получила имя «Казань».

Всем привет!
У нас есть знаменитое село Байряки! Ему много лет - 440 лет! Оно знамеито - как родина рода композитора Софьи Губйдуллиной, как село с 7 медресе древние времена и от туда вышли богословы,здесь есть интересные события свзянные с Золтой Ордой, Екатериной Великой, емельяном Пугачевым, восстание крестьян..., помнят память погибших на фронтах земляках. И есть музей, носящий имя Губайдия, в честь основополжника села и рассказывающий много интересного про село Байряка! А еще это родна моего папы. Здесь бережно хранят историю села и примножают его. В этом юбилейном году село вошло в топ-100 брендов Татарстана!

Наша школа носит имя татарского писателя и поэта Абдуллы Алиша. В начале сентябпя директор нашей школы устроила нам экскурсию по музею. Там хранятся книги, журналы, значки, школьная форма и много других интересных вещей. Абдулла Алиш родился в 1908 году в деревне Каюки, был казнен в августе 1944 года в Берлине. Входил в подпольную группу сопротивления в концлагере. Там же он встретился с Мусой Джалилем.

В Казани много удивительных зданий. Одно из них Дом Лихачевых. Дом Лихачевых находится в центральной части Казани на улице Большая Красная, 15. Это памятник архитектуры первой половины 19 века.Дом Лихачевых - памятник архитектуры классицизма 1-й половины XIX в.Здание построено в 1834 году.Этот дом принадлежал Андрею Федоровичу Лихачеву, происходившему из древнего дворянского рода Лихачевых, многие представители которого увлекались коллекционированием.Сам Андрей Федорович коллекционировал исторические древности. На основе собрания Лихачева, в которое входили коллекции картин, монет, медалей, этнографических предметов и различных древностей, в 1895 году был открыт Казанский городской научно-промышленный музей им. А.Ф.Лихачева. Эта коллекция является очень важной частью фондов, ныне существующего Национального музея Республики Татарстан.

Всем культурный привет!
Награждение победителей конкурса Лучший культурный дневник проходил в центральной библиотеке города. По традиции мы посетили его отделы. Здесь есть детская библиотека, взрослый отдел, отдел искусства, литературно-краеведческий музей.

МБУ “Централизованная библиотечная система” (ЦБС) – это крупнейшее библиотечное учреждение города. ЦБС объединяет 19 библиотек: Центральную городскую библиотеку, Центральную детскую библиотеку, 11 массовых библиотек-филиалов и 6 детских библиотек-филиалов.

Актовый зал для мероприятий города.

Файл "/upload/blogs/bdf6f15bd35bdf1eb08049aa4308ff7" не найден!

7.jpg[/IMG]