Культурный дневник

Я прочитала рассказ А.Куприна "Слон". Шестилетняя девочка Надя болеет. Она лежит целые дни и целые ночи, тихая, печальная. Однажды она просит слона. Через полчаса папа привозит ей «дорогую красивую игрушку» — серого слона, который сам машет хвостом и качает головой. Но девочка хочет настоящего, а не игрушечного. Тогда папа едет в зверинец и упрашивает хозяина-немца отпустить слона Томми к ним домой. Он рассказывает о больной дочери, и хозяин зверинца разрешает сводить слона в гости. Ночью слона ведут в дом.

Девочка слона не боится, они вместе чаёвничают: девочка пьёт чай, слон — сахарную воду с булками. Надя знакомит Томми с куклами, показывает книжку с картинками. Друзья вместе обедают. Вечером Надю не оторвать от слона, она так и засыпает рядом с ним. Утром девочка просыпается бодрая, узнаёт, что слон ушёл и звал её в гости, и просит передать, что она уже совсем здорова.

Я прочитала рассказ К. Паустовского "Растрёпанный воробей". Очень интересным и увлекательным оказался этот рассказ.
Маша – девочка, у которой мама работает балериной. Они вместе с папой живут в большой квартире. В комнате одной - там открыта фортка, куда постоянно залетает ворона, и ворует вещи, которые блестят. Однажды, ворона ударила воробушка, которого девочка потом забрала себе, и вылечила его.И однажды Маше захотелось подсмотреть, как ворона ворует вещи. И тогда птица украла брошь, которая нужна была маме. Но в последний момент на концерт воробушек принес ее маме эту брошь, которую смог отобрать у наглой вороны. Все были неимоверно довольны и счастливы.

Сегодня я прочитала рассказ М.Горького "Случай с Евсейкой".
Евсейка ловил рыбу и упал в воду. Он не испугался и нырнул ко дну. Евсейка на дне моря изучал морских жителей. Он был очень удивлён тому, что рыбы умели разговаривают.Некоторые рыбки дразнили рака. Евсейка долго играл с рыбками и вынырнул. Мальчик был доволен всем увиденным на дне моря!

Мин "Куянның колагы нигә озын?" дип аталган манси халык әкиятен укыдым. Әкият бик кызыклы булып чыкты. Әти поши белән әни поши мөгезләрне нинди җәнлекләргә бүлеп бирү турында сөйләшкәнне куян тыңлап торган. Иң зур мөгезне кемгә бирү турында сүз чыгуга, куян яшеренгән җирдән сикереп чыга да мөгезне үзенә сорап ала. Ләкин ул мөгез белән куаклар арасына килеп кысыла һәм чыга алмый. Аңа ярдәмгә әти поши килә. Ул аның мөгезләрен ала һәм зур колаклар бирә.

Мин кабардин халык әкияте "Җәнлекләр патшасы"н укыдым. Бөтен җәнлекләр бергә җыелып кайсы нәрсә эшләргә тиешлеге турында сөйләшкәннәр: балык суда йөзә, үрмәкүч пәрәвез үрә, бүре куян куа, арыслан патша була, акыл һәм хәйләне кеше ала. Икенче көнне арыслан урманда агач кискән кешене ашарга теләгән. Кеше хәйләне эшкә җиккән: ул зур гына читлек ясаган, анда арысланга кереп карарга тәкъдим иткән. Арыслан кергәч, кеше читлекне бикләп куйган һәм көч кенә түгел акыл да кирәклеген арысланга әйткән.

Мин венгр халык әкияте "Комсызлык бәласе"н укыдым. Ике аю баласы бвш зурлыгындагы сыр табалар, ләкин тигезләп бүлә алмыйлар. Аларга ярдәмгә төлке килә. Ул бүлеп биргән кисәкләрнең берсе аюларга зуррак, икенчесе кечерәк күренә.Шулай бүлә торгач, төлке сырны ашап бетереп кача, ә аю балалары авыз ачып калалар.

Я прочитала перевод африканской народной сказки "Как поделили сыр".
Двое котят украли сыр и не могли поделить поровну. Позвали судью. Судья был обезьяной. Он сыр поделил на 2 куска, но котятам один кусок казался больше, чем другой. Судья таким образом делил сыр несколько раз. Котята попросили у него хотя бы 1 маленький кусок сыра, но он им отказал. И свой отказ объяснил тем, что он не хочет, чтобы котята дрались из - за одного куска сыра.Обезьяна дала им совет: не жадничать!

Мин Л.Леронның тагын бер хикәясен укыдым. Ул "Хыял" дип атала. Малай өй эшләрен эшләргә теләмичә хыялланып утыра. Аның хыялында агачлар куышлы уйный, кәҗә прәнек ашый, эт белән песи дусларча сөйләшәләр, урамдагы скамейкалар мотоцикл кебек чабалар, кечкенә болытлар җирдә мәтәлчек ата. Малайны хыялланудан әнисенең тавышы туктата. Әнисе аңа өй эшләрен эшләргә куша.

Мин Ләбиб Леронның "Мәче малае Шукбай" дип аталган хикәясен укыдым. Ул миңа бик ошады.
Мәче малае Шукбай шәһәрдән авылга әбисенә кунакка кайта.Ул анда бүтән песи малайлары Майлай һәм Сармай белән таныша. Алар бергәләп ял итәләр. Шукбай песиләрне фотога төшерә.
Чоланда Шукбай тычкан малае Чәпчи белән таныша. Алар дуслашалар.

Китәргә 1 көн кала Шукбай, Майлай, Сармай күлгә балык тотарга баралар. Сармай үткән ел эт зурлыгындагы балык тоттым, дип мактана.Майлай аны мактанудан күз карашы белән генә тыя.

Шукбай шәһәрдән әбисенә, иптәш песи малайларына хат язып сала. Ул дусларына икешәр фото җибәрә, ә Чәпчигә хат белән бодай бөртекләре сала.

В Каракашлинском краеведческом музее работает выставка книг о нашем районе.

Работники музея разрешили нам взять в руки некоторые книги. Это было СУПЕР! Я прочитала некоторые страницы и узнала интересные факты об участниках в Великой Отечественной войне.