Культурная Тюлячи

Мин узебезнен Теләчедә урнашкан сугышта катнашканнарны искә алу хормәтеннән куелган мемориал такта янына.


Без безгә шундый матур тормыш өчен көрәшкән батырлырыбызны онытмаска тиеш.

Минем, әтиемнең бабасы, Гилмулла бабам 1923 елның 1 декабрендә Саба районы Казаклар авылында дөньяга килгән. Бабама унтугыз яшь тулгач аны армиягә алалар, шуннан аны туры сугышка җибәрәләр. Ул сугышта Белорусия якларында була, Ленинград блокадасында катнаша. Гилмулла бабаем ике тапкыр яраланып госпительгә эләгә. Икенче тапкыр ярасы каты була, нәтиҗәдә ул бер аягын югалта.


Бабам күрсәткән батырлыклары өчен бик күп орденнар һәм медаль ләр белән бүләкләнгән.”Ленинград блокадасында катнашкан өчен”, ”Жуков медале”,”Бөек Ватан сугышында Германияне азат иткән өчен” һ.б. .

Бабам сугыштан соң, аягы булмауга карамастан, тик утырмаган, колхозда эшләгән, һәрвакыт алдынгылар рәтендә булган. Авылдашларына йортлар салырга булышкан, оста балта эшчесе булган. Аны авылда бар кеше дә хөрмәт иткән .

Гаилә корып әбием белән биш бала тәрбияләп устергәннәр. Әтиемнең әнисе шуларның берсе. Минем бабам бик акыллы, мәрхәмәтле, сабыр кеше булган.Ул сонгы коннәренә хәтле китаплар, гәҗитләр укып, илдәге яңалыклар белән кызыксынып яшәгән.Мин аның белән бик горурланам.
Әбием сөйләүе буенча, бабам сугышта булган вакытларын соңгы сулышына хәтле хәтерендә саклаган. “Хәзерге тормыш бик матур, шул тормышнын кадерен белегез, сезгә сугышлар курергә язмасын”- дия торган булган. Мин дә барыбызга да матур, тыныч тормыш телим.