Интересно!

Ачылды ак калын юрган,

Исте апрель җилләре.

Кошлар кайта: сагындырган

Туган-үскән җирләре.



Көннәрен юлда үткәреп,

Куанышып очалар,

Канатларына күтәреп,

Яз китерә ич алар.



Килсен әйдә, килсеннәр,

Без — дуслары кошларның.

Оялар куйдык, керсеннәр,

Бүләге, дип, дусларның.



Һәр җирен тикшереп кат-кат,

Оялар сайласыннар,

Сайрасыннар безне мактап,

Шатланып сайрасыннар.

Саргаядыр көз көнендә һәр агач яфраклары;

Юк яшеллекләр хәзер, урман вә сахра сап-сары.



Саргая таллар, усаклар, алмагачлар һәм каен;

Хәстә төсле, арта сары төс алар да көн саен.



Үз төсен үзгәртми саклаучы арада берсе бар:

Көз көне һәм кыш буе саргаймый торган чыршы бар.

Яз көне карга

Бала чыгара.

Көн дә җим эзләп,

Авылга бара.




Авылда әби

Чебешләр саклый,

Карга урлар дип,

Йокларга ятмый.



Ахрысы,әби

Хәйләсен тапты:

Барлык чебине

Келәткә япты.



– Каргалар монда

Очып керә алмас,

Чебешләремне

Хәзер кыра алмас.

Аланнарда – җиләк исе,

Басуларда – иген исе,

Җәйләүләрдә – сөт исе…

Тагын аллы-гөлле чәчәк,

Кайнар кояш өстисе –

Шушы булыр җәй төсе!