Яхшы сүз -җан азыгы...

Бервакыт бик бай һәм күренекле сәүдәгәр мәҗлес җыйган. Кунакларның берсе хуҗага болай дигән: “Синең колыңның тапкыр һәм үткен телле кеше икәнен бөтен шәһәр белә. Син аны базарга җибәреп кайтар әле, дөньядагы иң гүзәл нәрсәне алып кайтсын”.
Хуҗа Эзопны чакырткан.
“Ишетәсеңме, Эзоп ? Менә сиңа акча, базарга бар һәм дөньядагы иң гүзәл нәрсәне сатып алып кайт”.
Кол китә һәм өсте салфетка белән ябылган поднос алып килә. Салфетканы күтәреп карасалар, анда тел ята.
“Эзоп,син тел алып кайткансың ләбаса!” Бу дөньяда иң гүзәл нәрсә түгелмени? Тел белән без иркәләү, тугрылыклы булу һәм сөюсүзләре әйтәбез. Тел белән тынычлык урнашуны белдерәбез, тел белән без “ирек” сүзен әйтәбез.
Бераздан кунакларның икенчесе хуҗага болай ди:” Синең колың кабат базарга барсын һәм дөньяда иң коточкыч нәрсәне алып кайтсын”.
Эзоп шул ук поднос белән кире әйләнеп кайта. Салфетка астында тел ята. “Эзоп син тагын тел алып кайткансың ләбаса!”
“ Ул коточкыч нәрсә түгелмени? Тел белән без нәфрәт сүзләрен әйтәбез. Тел белән без сугыш игълан итәбез. Тел белән без “кол” сүзен әйтәбез”...