ГлавнаяБЛОГИя и культурный дневникя и культурный дневник

Сакла

Новые записи
"Этэч-Кызыл кэпэч"
"Этэч-Кызыл кэпэч"
сегодня в 00:18 - Alina Samitova 0 0
Экскурсия в музее
Экскурсия в музее
вчера в 23:28 - Алия Самитова 1 +1
театр атнасынын сонгы коне
театр атнасынын сонгы коне
вчера в 23:28 - Alina Samitova 0 0
Музей истории Алафузовских предприятий
Музей истории Алафузовских предприятий
вчера в 23:17 - Алия Самитова 1 +1
Искандер Киямов
Бумажный Культурный Дневник!
вчера в 23:15 - Искандер Киямов 0 0
Балалар бакчасыннан нэни дуслар бездэ кунакта
Балалар бакчасыннан нэни дуслар бездэ кунакта
вчера в 23:11 - Alina Samitova 0 0
Чулпан Абдуллина
Уголок татарской избы в музее
вчера в 23:07 - Чулпан Абдуллина 1 +1
Работы подготовишек
Работы подготовишек
Алафузовская библиотека
Алафузовская библиотека
вчера в 23:05 - Алия Самитова 0 0
Искандер Киямов
Открытый урок по окружающему миру!
вчера в 23:05 - Искандер Киямов 0 0
театр атнасынын 3нче коне
театр атнасынын 3нче коне
вчера в 22:54 - Alina Samitova 1 +1
Искандер Киямов
Юные Инспектора ГИБДД!!!!
вчера в 22:53 - Искандер Киямов 0 0
Как я на марийском празднике побывал.
Как я на марийском празднике побывал.
вчера в 22:52 - Чингиз Сафиуллин 1 +1
Станислав Сивцов
"Карате"
вчера в 22:51 - Станислав Сивцов 2 +2
В театре грёз!
В театре грёз!
Александра Бадертдинова
Диплом призёра во Всероссийской олимпиаде.
Литературная гостиная Станислава Романовского
Литературная гостиная Станислава Романовского
Мультфильм "Ральф против интернета"
Мультфильм "Ральф против интернета"
вчера в 22:36 - Риана Карамова 1 +1
Памятник "Родина-мать" в г. Набережные Челны
Памятник "Родина-мать" в г. Набережные Челны
вчера в 22:24 - Риана Карамова 4 +4
Зима в лесу
Зима в лесу

я и культурный дневник

Автор
Опубликовано: 1037 дней назад ( 8 февраля 2016)
+13
Голосов: 13
я и культурный дневник

Биография
Родился 3 февраля 1908 года в деревне Большие Метески Казанской губернии Лаишевского уезда, ныне Тюлечинский район Татарстана, в семье земледельца.
Начальное образование получил в деревенском медресе и в советской школе, открытой после октябрьской революции.
1924-29 годы - учится в Первой татарской мужской гимназии имени Мулланура Вахитова.
1929-33 годы - учится в Казанском финансово-экономическом институте.
1933 год - призывают в Красную Армию, где служил связистом, а затем военным корреспондентом в специальном батальоне Первой Казанской стрелковой дивизии.
После службы в Армии работал в Министерстве финансов Татарской АССР, редакциях газет, пишет рассказы.
Был ответственным секретарём Союза писателей Татарской АССР.
После продолжительной болезни умер 19 мая 1996 года в Казани. Похоронен на Татарском кладбище в Ново-Татарской слободе Казани.
312 просмотров
Комментарии (12)
Залия Валиахметова # 8 февраля 2016 в 12:40 0
Язучы-прозаик, әдәби тәнкыйтьче, публицист һәм драматург Фатих Хөсни (Фатих Хөснетдин улы Хөснетдинов) 1908 елның 3 февралендә Россиянең элекке Казан губернасы Лаеш өязе (хәзерге Татарстан Республикасының Саба районы) Олы Мәтәскә дигән авылда урта хәлле игенче гаиләсендә туа. Башлангыч белемне авыл мәдрәсәсендә һәм 1917 елгы Октябрь инкыйлабыннан соң яңа ачылган совет мәктәбендә ала. 1924-1929 елларда Казандагы М.Вахитов исемендәге ун сыйныфлы күргәзмә-тәҗрибә мәктәбендә укый. Шунда укыганда каләм тибрәтә башлый: 1927-1930 еллар арасында Казанда чыккан «Безнең юл», «Авыл яшьләре», «Яңалиф», «Атака» журналлары битләрендә яшь авторның дистәләгән романтик рухтагы лирик шигырьләре дөнья күрә. Каләмен әдәбиятның башка жанрларында да сынап карый: Казан шәһәре һәм халкы тормышыннан очфклар, репортажлар бастыра, «Луиза», «Машиналар арасында мәхәббәт» дигән поэмаларын, «Көрәш кызы», «Усаллар» исемле беренче тәҗрибә драмаларын яза.
1929-1933 елларда Ф.Хөсни Казан финанс-икътисад институтында укый. Институтны тәмамлагач, армиягә алынып, 1935 елның ахырына кадәр Казандагы Беренче укчы дивизиянең махсус батальонында — элемтәче, соңыннан дивизия газетасы редакциясендә хәрби корреспондент булып хезмәт итә. Гаскәри хезмәт мөддәтен тутырып кайткач, Казандагы газета редакцияләрендә эшли, үзхәбәрче сыйфатында авылларда күп йөри, күмәкләшү гарасатын кичерә торган авыл халкының ыгы-зыгылы көнкүреше, уй-хисләре белән якыннан таныша. Боларның һәммәсе аның тормыш тәҗрибәсен арттыра, иҗатына яңа темалар, яңа төсмерләр өсти, каләменең чарлана-шомара баруына ярдәм итә. Бу елларда ул бигрәк тә хикәя жанрында актив эшли. 1934-1941 еллар арасында язучының хикәяләре, новеллалары тупланган дүрт җыентыгы басылып чыга. Мәшһүр татар ар-тисты-гармунчысы Фәйзулла Туишевның биографик материалларына нигезләнеп язылган, маҗаралы сюжетка корылган «Гармунчы» повесте (1939) һәм гаилә төзү, әхлак мәсьәләләрен яктырткан «Урманда» комедиясе дә (1938) әдипнең сугышка кадәрге иҗат эволюциясендә үзенчәлекле урын тоталар. Соңгысы, 1938-1939 елгы театр сезонында Татар дәүләт академия театры сәхнәсендә куелып, матбугатта уңышлы спектакль буларак бәяләнә.
Ватан сугышы чорында Ф.Хөсни, барлык язучылар кебек, каләм көчен фашизмга каршы көрәшкә юнәлтә. Ул Көньяк фронтында татар телендә чыга торган «Сталин байрагы» исемле газета редакциясендә берникадәр вакыт командировкада булып кайта. Ватан сугышы темасы, совет кешеләренең фронттагы һәм тылдагы фидакарь батырлыклары теге яки бу формада^әдипнең шул еллардагы күп кенә әсәрләрендә чагыла. Болар арасында «Йөзек кашы» исемле повесте (1942) аеруча игътибарга лаеклы. Әсәрдә сугышка кадәрге бик ерак хәлләр турында сөйлЭнсә дә, үзенең эчке рухы белән повесть сугыш вакыты өчен дә актуаль яңгырашлы әхлакый проблемаларны — олы мәхәббәт, күңел сафлыгы, намуслылык, тугрылык шикелле изге хисләрнең кешенең рухи дөньясында һәм реаль эш-хәрәкәтләрендә чагылу нечкәлекләрен гаҗәеп эмоциональ күтәренкелектә, тәэсирле итеп сурәтләве белән укучыны җәлеп итә. Әсәрнең композицион яктан җыйнак, романтик аһәңле, лирик яңгырашлы вакыйгалар нигезенә корылган булуы, теле-стилендә халыкчан сурәтләү чараларының, романтик, лирик һәм юмористик бизәкләрнең муллыгы, каһарманнары кичергән хис-тойгыларның тормышчан табигыйлеге бу әсәргә тиз арада киң популярлык китерә. Повестьның үз заманында рус, үзбәк, казакъ һ.б. телләргә тәрҗемә ителүе дә шул хакта сөйли.
Ватан сугышыннан соңгы елларда Ф.Хөсни үзенең проза остасы буларак иҗади йөзен билгели торган күләмле әсәрләрен — «Җәй башы» (1950), «Авыл өстендә йолдызлар» (1953), «Җәяүле кеше сукмагы» (1957), «Утызынчы ел» (1962), «Гыйльмениса һәм аның күршеләре» (1968), «Мәйдан» (1970), «Алтын эзләүчеләр» (1973), «Без яшь идек» (1975), «Картая белмәс картлык» (1977) кебек психологик пландагы повесть һәм романнарын иҗат итә. Катлаулы тормыш мәйданында төрле язмыш кичергән кешеләрнең эчке дөньясына тирән үтеп кереп, аларның көнкүрешен, уй-хыялларын, шатлык-кайгыларын, өмет-теләкләрен заманның тарихи-иҗтимагый вакыйгалары фонында үз каләменә хас психологик нечкәлек белән сәнгатьчә гәүдәләндергән бу әсәрләр илленче-җитмешенче еллардагы татар прозасының җитди казанышлары исемлегендә лаеклы урын биләп торалар. «Гыйльмениса һәм аның күршеләре» дигән повесте һәм шул исемдәге китапка кергән бер төркем сайланма хикәяләре өчен Ф.Хөсни 1972 елда Татарстан Республикасының Г.Тукай исемендәге Дәүләт премиясенә лаек була.
Ф.Хөснинең иҗат мирасында әдәби жанрлардан драматургия, әдәби тәнкыйть, публицистика, мемуар төрләре дә күренекле урын тота. Тормышта үз кыйблаларын югалткан, көндәлек көнкүреш ыгы-зыгысына, мәшәкатьләренә кереп баткан кеше типларының рухи ярлылыгын гәүдәләндергән «Еллар һәм юллар» (1956), туганнар арасындагы мөнәсәбәтләр яктылыгында кешенең намусы, вөҗданы каршында җаваплылыгы кебек әхлакый проблемаларны кискен итеп куйган «Бертуган Таһировлар» (1965) драмалары үз вакытында, Татар дәүләт академия театрында куелып, тамашачылар тарафыннан җылы каршы алыналар.
Әдипнең матбугат битләрендә даими басылып килгән тәнкыйди-публицистик мәкаләләрендә исә үз заманының төрле иҗтимагый-мәдәни мәсьәләләре яктыртыла, татар әдәбияты һәм сәнгатенең үсеш тенденцияләре, әдәби жанрлар, аларның үзара багланышы, традицияләр, әдәби форма, язучы осталыгы, иҗат психологиясе һ.б. турында фикерләре бәян ителә. Бу төр мәкаләләр әдипнең «Уйланулар» (1961), «Ни әйтергә? Ничек әйтергә?» (1974) һәм «Карурманга керәм» (1985) исемле җыентыкларында урын ала.
Фатих Хөсни төрле елларда Татарстан Язучылар берлеге идарәсендә, «Казан утлары» журналы редколлегиясендә әгъза булып тора. Татар әдәбиятын үстерүдәге хезмәтләре өчен ул «Почет Билгесе» (1957), Хезмәт Кызыл Байрагы (1968), Октябрь Революциясе (1978) орденнары һәм берничә медаль белән бүләкләнә, ә 1993 елда Татарстан Республикасы Президенты М.Ш.Шәймиев Указы белән аңа «Татарстан Республикасының халык язучысы» дигән исем бирелә.
Ул озакка сузылган каты авырудан соң 1996 елның 19 маенда Казанда вафат була, Яңа бистә зиратында җирләнә.
Ф.Хөсни — 1936 елдан СССР (Татарстан) Язучылар берлеге әгъзасы.
Ответить Удалить
Лиана Мухаметшина # 8 февраля 2016 в 12:48 0
МОЛОДЕЦ
Шаймуратова Зарина # 8 февраля 2016 в 13:00 0
вот и ответ на мой вопрос! рэхмэт Залия!
Ева Яндуганова # 8 февраля 2016 в 13:07 0
Интересно!
Ярик Киселев # 8 февраля 2016 в 14:43 0
Не знал такого писателя, теперь буду знать! Молодец
Алина Зиганшина # 8 февраля 2016 в 15:27 0
Молодец!
Айзиля Закирзянова # 8 февраля 2016 в 15:42 0
v
Залия Валиахметова # 8 февраля 2016 в 17:43 0
спасибо
Ильвина Шигаева # 8 февраля 2016 в 20:08 0
безнен район язусычы
Залия Валиахметова # 9 февраля 2016 в 19:45 0
әйе
Алия Шакирова # 11 февраля 2016 в 22:30 0
Молодец Залия! Всех нас просветила!
Данис Ишмухаметов # 22 февраля 2016 в 22:54 0
молодец, интересно написало

tatbook.ru